ویوله لو دوک، اوژن امانوئل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | |||
|عنوان =کورنل وایلد | |||
|نام =Cornel Wilde | |||
|نام دیگر= | |||
|نام اصلی= | |||
|نام مستعار= | |||
|لقب= | |||
|زادروز=نیویورک ۱۹۱۵م | |||
|تاریخ مرگ=۱۹۸۹م | |||
|دوره زندگی= | |||
|ملیت=امریکایی | |||
|محل زندگی= | |||
|تحصیلات و محل تحصیل= | |||
| شغل و تخصص اصلی =بازیگر و کارگردان | |||
|شغل و تخصص های دیگر= | |||
|سبک = | |||
|مکتب = | |||
|سمت = | |||
|جوایز و افتخارات = | |||
|آثار =طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)، و نابودی علفزار (۱۹۷۰) | |||
|خویشاوندان سرشناس = | |||
|گروه مقاله =سینما | |||
|دوره = | |||
|فعالیتهای مهم = | |||
|رشته = | |||
|پست تخصصی = | |||
|باشگاه = | |||
}} | |||
ویوله لو دوک، اوژِن اِمانوئِل (۱۸۱۴ـ۱۸۷۹)(Viollet-le-Duc, Eugene Emmanuel)<br/> [[File:40169400.jpg|thumb|ويوله لو دوک، اوژِن اِمانوئِل]]معمار فرانسوی. از سرآمدان شیوۀ احیای گوتیک<ref>Gothic Revival | ویوله لو دوک، اوژِن اِمانوئِل (۱۸۱۴ـ۱۸۷۹)(Viollet-le-Duc, Eugene Emmanuel)<br/> [[File:40169400.jpg|thumb|ويوله لو دوک، اوژِن اِمانوئِل]]معمار فرانسوی. از سرآمدان شیوۀ احیای گوتیک<ref>Gothic Revival | ||
نسخهٔ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۳
| کورنل وایلد Cornel Wilde | |
|---|---|
| زادروز |
نیویورک ۱۹۱۵م |
| درگذشت | ۱۹۸۹م |
| ملیت | امریکایی |
| شغل و تخصص اصلی | بازیگر و کارگردان |
| آثار | طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)، و نابودی علفزار (۱۹۷۰) |
| گروه مقاله | سینما |
ویوله لو دوک، اوژِن اِمانوئِل (۱۸۱۴ـ۱۸۷۹)(Viollet-le-Duc, Eugene Emmanuel)
معمار فرانسوی. از سرآمدان شیوۀ احیای گوتیک[۱] در فرانسه بود که بیشتر بهسبب نوشتههایش، ازجمله مذاکرات[۲] (در دو جلد به سالهای ۱۸۶۳ و ۱۸۷۲) شهرت دارد. از تعبیر خردگرایانۀ[۳] گوتیک[۴] و استفادۀ سازهای از مصالح جدیدی همچون آهن دفاع میکرد. مرمت سنت شاپل[۵] و نوتردام[۶] در پاریس از مهمترین مرمت کاریهایش بود. شهر قدیمی کارکاسون[۷] را نیز از ۱۸۴۴ بهبعد، مرمت کرد. ویولت لو دوک در پاریس بهدنیا آمد. پس از آموزش در فرانسه، و مطالعه در خارج از این کشور، مرمت آثار تاریخی را آغاز کرد و بههمین سبب شهرت یافت. در ۱۸۴۰ کلیسای واقع در وزله[۸] را مرمت کرد و سپس، همراه با دوبان[۹] به کار روی سن شاپل پرداخت و نوتردام را بهکمک لاسوس[۱۰] مرمت کرد. بیشتر مرمتکاریهای بعدیاش را، بهتنهایی انجام داد، که ازجمله عبارتاند از کارکاسون؛ شاتوها[۱۱]ی پیِرفون[۱۲] و کوسی[۱۳]؛ صومعۀ سن دنی[۱۴]؛ سن اوئِن[۱۵] در روآن[۱۶]؛ و سن سرنین[۱۷] در تولوز[۱۸]. ازجمله کتابهای بزرگش فرهنگ معماری (۱۰ جلد) و مبلمان (۶ جلد) درخور ذکرند.