رویسدال، سالومون وان (۱۶۰۰ـ۱۶۷۰): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه|عنوان=سالومون وان رویسدال|نام=Salomon van Ruysdael|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۶۰۰م|تاریخ مرگ=۱۶۷۰م|دوره زندگی=|ملیت=هلندی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}} | |||
[[پرونده:22192300-2.jpg|بندانگشتی|منظره با مزارع ذرت اثر سالومون وان رویسدال]] | [[پرونده:22192300-2.jpg|بندانگشتی|منظره با مزارع ذرت اثر سالومون وان رویسدال]] | ||
رویسدال، سالومون وان (۱۶۰۰ـ۱۶۷۰م)(Ruysdael, Salomon van) | |||
نقاش هلندی. در [[هارلم (هلند)|هارلم]]<ref>Haarlem</ref> هنرآفرینی میکرد. در منظرهپردازی مهارت داشت، و مضمون دلخواهش مسافرخانه یا کلبۀ کنار جاده بود. در میان آخرین کارهایش، صحنههای یخبازی زمستانی، و پردههای نقش اشیا نیز وجود دارد. عموی [[رویسدال، یاکوب وان (ح ۱۶۲۸ـ۱۶۸۲)|یاکوب وان رویسدال]]<ref>Jacob van Ruisdael</ref> بود. رویسدال منظرهپردازیهای زمستانی آغازینش را بهشیوۀ ایسایاس [[ولده، وان د|وان دِ ولده]]<ref>Esaias van de Velde</ref>، و رودخانه و تپّههای شنی را بهشیوۀ یان وان خوئیین<ref>Jan van Goyen</ref> میکشید. پس از ۱۶۴۵م منظرههایش باشکوهتر شدند، و انبوه درختان بوم نقاشیاش را پُر کرد؛ این همان دورانی بود که مسافرخانهها و کلبههای کنار جاده را میکشید. ترجیح میداد که مکانهای واقعی را نقاشی کند، لیکن گاه دو بنمایۀ تصویری را باهم میآمیخت. | نقاش هلندی. در [[هارلم (هلند)|هارلم]]<ref>Haarlem</ref> هنرآفرینی میکرد. در منظرهپردازی مهارت داشت، و مضمون دلخواهش مسافرخانه یا کلبۀ کنار جاده بود. در میان آخرین کارهایش، صحنههای یخبازی زمستانی، و پردههای نقش اشیا نیز وجود دارد. عموی [[رویسدال، یاکوب وان (ح ۱۶۲۸ـ۱۶۸۲)|یاکوب وان رویسدال]]<ref>Jacob van Ruisdael</ref> بود. رویسدال منظرهپردازیهای زمستانی آغازینش را بهشیوۀ ایسایاس [[ولده، وان د|وان دِ ولده]]<ref>Esaias van de Velde</ref>، و رودخانه و تپّههای شنی را بهشیوۀ یان وان خوئیین<ref>Jan van Goyen</ref> میکشید. پس از ۱۶۴۵م منظرههایش باشکوهتر شدند، و انبوه درختان بوم نقاشیاش را پُر کرد؛ این همان دورانی بود که مسافرخانهها و کلبههای کنار جاده را میکشید. ترجیح میداد که مکانهای واقعی را نقاشی کند، لیکن گاه دو بنمایۀ تصویری را باهم میآمیخت. | ||