پونتورمو، یاکوپو دا (۱۴۹۴م ـ۱۵۵۷)

جعبه زندگینامه

پونْتورمو، یاکوپو دا (۱۴۹۴م ـ۱۵۵۷)(Pontormo, Jacopo da)

پونْتورمو، ياکوپو دا

(نام اصلی: یاکوپو کارّوتچی) نقاش ایتالیایی. از مانریست‌های (شیوه‌گران) سرآمد بود. با نقاشی بدن‌های لاغر متشنج و رنگ‌های تند چشم‌آزار، سبکی کاملاً بدیع را پروراند. از پرآوازه‌ترین آثارش، خاکسپاری (ح ۱۵۲۵؛ سانتا فِلیچیتا، فلورانس) درخور ذکر است، که ترکیب‌بندی خارق‌العاده‌ای با پیکرهای به‌هم‌پیچیده در رنگ صورتی، زردِ لیمویی، و سبزِ روشن دارد. سبک اولیۀ او که منادی مانریسم (شیوه‌گری) فلورانسی بود از آندرِ‌آ دل سارتو و فرا بارتولومئو مایه می‌گرفت؛ تابلوی یوسف در مصر (۱۵۱۷؛ نگارخانۀ ملی لندن) و نخستین نقاشی محرابی مهم او برای سان میکله ویسدومینی (۱۵۱۸) از آن جمله‌اند. در دهۀ ۱۵۲۰ سبک کارش، با تأثیر از میکلانژ تغییر کرد؛ ازجمله در دیوارنگارۀ وِرتومنوس و پومونا در ویلای مدیچی در پودجو آکایانو. دیوارنگاره‌های پونتورمو در چِرتوزا دی وال دِما (۱۵۲۳) نیز از آشنایی‌اش با آثار آلبرشت دورِر و میکلانژ خبر می‌دهند. دیوارنگاره‌اش در جایگاه همسرایان کلیسای سان لورنتسو با درگذشتِ او نیمه‌تمام ماند، و بروندزینو آن را به‌انجام رساند. خاطرات اواخر عمر پونتورمو، از گوشه‌گیری و تنهایی‌اش حکایت دارد.