فریتز، تیلور

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۰ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
تیلور فریتز
Taylor Fritz
زادروز 1997م
ملیت امریکایی
نام اصلی تیلور هری فریتز
گروه مقاله ورزش
رشته تنیس‌
جوایز و افتخارات کسب عنوان مسترز 1000 امتیازی در ایندین ولز، کسب مدال المپیک ۲۰۲۴م؛ رسیدن به اولین فینال گرند اسلم (۲۰۲۴م)؛ قهرمانی در جام یونایتد (۲۰۲۳م)؛ رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی در جام دیویس (۲۰۲۲م).
تیلور فریتز
تیلور فریتز

فریتز، تیلور (1997م - ) (Fritz, Taylor)

(با نام کامل: تیلور هری فریتز[۱]) تنیس‌باز امریکایی. 8 عنوان انفرادی ای‌تی‌پی (انجمن تنیس‌بازان حرفه‌ای جهان)[۲]، از جمله عنوان مسترز 1000 امتیازی[۳] را در ایندین ولز[۴] کسب کرده است. بهترین نتیجۀ گرند اسلم[۵] او، رسیدن به فینال در مسابقات آزاد امریکا[۶] در 2024م است. او نفر شماره 1 تنیس انفرادی مردان امریکاست. در مسابقات آزاد ممفیس[۷] 2016م، و تنها در سومین رویداد حرفه‌ای خود، او به نخستین فینال ای‌تی‌پی دست یافت. فقط یک امریکایی دیگر با نام جان ایزنر[۸] در مسابقات حرفه‌ای کمتری موفق شده به فینال ای‌تی‌پی برسد. او در مسابقات آزاد امریکا[۹] در 2015م، قهرمان انفرادی نوجوانان شد و در مسابقات آزاد فرانسه[۱۰] 2015م به مقام نایب قهرمانی انفرادی نوجوانان رسید.

تیلور فریتز، خانواده‌ای با سابقۀ غنی تنیس دارد. مادرش در اواخر دهۀ 1970م جزو 10 نفر برتر جهان قرار داشت و پدرش نیز پیش از آن‌که به حرفۀ مربیگری روی آورد و مربی موفقی شود، به‌طور حرفه‌ای تنیس بازی می‌کرد. پدر فریتز در 2016م به عنوان مربی توسعۀ المپیک امریکا انتخاب شد. تیلور کوچک‌ترین پسر خانواده است. او دو برادر بزرگ‌تر دارد. وقتی فریتز 18 ساله بود، پدر و مادرش از هم جدا شدند. او از طرف مادری، نوۀ دیوید می، مؤسس کمپانی می، است که با کمپانی میسی ادغام شد. عموی فریتز نیز به طور حرفه‌ای تنیس بازی می‌کرد و در طولانی‌ترین مسابقۀ جام دیویس[۱۱] تمام دوران (بر اساس تعداد بازی) به رقابت پرداخته است. به این ترتیب، فریتز در یک خانوادۀ ورزشی بزرگ شد. او در دبیرستان موفق به کسب عنوان سی‌آی‌اف[۱۲] انفرادی در بخش سن‌دیه‌گو[۱۳] شد. او چند ماه پس از شروع سال دوم دبیرستان، به یک دبیرستان آنلاین رفت تا بتواند به طور تمام وقت در رخدادهای نوجوانان آی‌تی‌اف[۱۴] شرکت کند. تیلور فریتز تا 15 سالگی در هیچ رخداد آی‌تی‌اف بازی نکرد و فقط در مارس 2013م در تورنمنت‌های سطح پایین درجه 4 در نزدیکی محل زندگی‌اش شرکت می‌کرد. او تا 2013م که در مسابقات آزاد نوجوانان ایالات متحده شرکت کرد و کمی پیش از 16 سالگی بود، در هیچ مسابقۀ سطح بالایی شرکت نکرده بود. یک سال بعد، در مسابقات ویمبلدون نوجوانان 2014م به نیمه‌نهایی راه یافت. سپس اولین تورنمنت درجه 1 خودش را در جام شهردار اوزاکا[۱۵] در 2014م پیروز شد. در 2015م، فریتز به یک چهارم نهایی هر چهار تورنمنت گرند اسلم نوجوانان رسید، از جمله فینال آزاد فرانسه که در آن به تامی پل[۱۶] باخت، و فینال آزاد امریکا که در آن پل را شکست داد. این موفقیت بزرگ به او کمک کرد تا سال را به‌ عنوان تنیس‌باز نوجوان پسر در رده‌بندی به پایان برساند. به همین علت، به عنوان قهرمان آی‌تی‌اف نوجوانان جهان در 2015م انتخاب شد. او اولین امریکایی بود که این عنوان را پس از دونالد یانگ[۱۷] در 2005م و اندی رادیک[۱۸] در سال 2000م به دست آورد. سال 2015م، نخستین حضور او در ای‌تی‌پی بود. فریتز اولین تورنمنت ای‌تی‌پی خودش را در ناتینگهام انجام داد. آن‌جا او وایلد کارت[۱۹] دریافت کرد و نخستین مسابقۀ ای‌تی‌پی خودش را مقابل پابلو کارنیو بوستا[۲۰] پیروز شد. در سپتامبر 2015م، فریتز پس از قهرمانی در مسابقات آزاد نوجوانان، حرفه‌ای شد. او خیلی سریع از ردۀ 600 ای‌تی‌پی به ردۀ 250 خود را بالا کشید و در 17 سالگی نهمین بازیکنی شد که چندین عنوان تور چلنجر[۲۱] را به دست آورد. رافائل نادال[۲۲] و نواک جوکوویچ[۲۳] از جمله دیگر بازیکنان شاخصی بودند که در این فهرست 20 نفره حضور داشتند و این کار بزرگ را به انجام رساندند. فریتز توانست اولین پیروزی بزرگ خود را بر 10 بازیکن برتر ای‌تی‌پی در ایندین ولز با شکست دادن نفر ششم مارین چیلیچ[۲۴] در دور دوم به دست آورد (2017م). فریتز پسری دارد که متولد 2017م و حاصل ازدواجش با بازیکن حرفه‌ای سابق تنیس راکل پدرازا[۲۵] است؛ زندگی مشترکی که فقط سه سال دوام یافت و به جدایی انجامید. از دیگر عناوین و افتخارات اوست: کسب مدال المپیک ۲۰۲۴م؛ رسیدن به اولین فینال گرند اسلم (۲۰۲۴م)؛ قهرمانی در جام یونایتد (۲۰۲۳م)؛ رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی در جام دیویس (۲۰۲۲م).



  1. Taylor Harry Fritz
  2. Association of Tennis Professionals (ATP)
  3. Masters 1000
  4. Indian Wells
  5. Grand Slam
  6. US Open
  7. Memphis Open
  8. John Isner
  9. US Open
  10. French Open
  11. Davis Cup
  12. CIF
  13. San Diego
  14. ITF
  15. Osaka Mayor's Cup
  16. Tommy Paul
  17. Donald Young
  18. Andy Roddick
  19. wild card
  20. Pablo Carreño Busta
  21. Challenger Tour
  22. Rafael Nadal
  23. Novak Djokovic
  24. Marin Čilić
  25. Raquel Pedraza