میرزاده، نعمت
نعمت میرزازاده (مشهد 1 اسفند 1317 - پاریس 12 بهمن 1404ش)
(تخلص: م. آزرم) شاعر ایرانی. هم بهشیوۀ سنتی شعر گفته و هم بهشیوۀ نیمایی. در شیوۀ اخیر اندیشۀ انقلابی-دینی را از دهۀ ۱۳۴۰ش به شعر جدید مربوط کرد. پیام (تهران، ۱۳۴۷ش)، سحوری (تهران، ۱۳۴۹ش)، از شقایق و شبنم (پاریس، ۱۳۷۲ش) ازجملۀ دفترهای اوست. در بخشِ عمدهای از شعرهایش مسائل سیاسی و اجتماعی زمانه بازتاب یافته است. او در آموزشگاه پست و تلگراف و تلفن درس خواند و در دو دهۀ ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ بهکار در ادارۀ پست و تلگراف و تلفن مشهد پرداخت؛ و فعالیت ادبی را از ابتدای دهۀ 1340ش با سردبیری نشریات خراسان آغاز کرد. در سال 1361ش پس از مصادرۀ خانه و اموالش، به عنوان پناهنده سیاسی به پاریس رفت و تا پایان زندگی در آنجا زندگی کرد.
از میرزازاده کمابیش 30 کتاب شعر و پژوهشی در ایران و خارج از ایران منتشر شده است.