دوستخواه، جلیل
دوستخواه، جلیل (اصفهان ۱۵ شهریور ۱۳۱۲ – استرالیا ۳ فروردین ۱۴۰۵ش)
| جلیل دوستخواه | |
|---|---|
| زادروز |
اصفهان ۱۵ شهریور ۱۳۱۲ش |
| درگذشت | استرالیا ۳ فروردین ۱۴۰۵ش |
| محل زندگی | استرالیا |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات و محل تحصیل | دکترای زبان و ادبیات فارسی - دانشگاه تهران |
| شغل و تخصص اصلی | پژوهشگر فرهنگ و ادبیات فارسی |
| آثار | اوستا کهن ترین سرودها و متنهای ایران، داستان رستم و سهراب (ویرایش بخشی از شاهنامۀ نقالان)، و پژوهشهایی در شاهنامه |
| گروه مقاله | ادبیات فارسی |
ادبپژوه و شاهنامهپژوه ایرانی. تحصیلات متوسطه را در اصفهان گذراند و سپس در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی در مقاطع مختلف تا دریافت مدرک دکتری (1347ش) در دانشگاه تهران تحصیل کرد و تا ۱۳۶۰ش استاد دانشگاههای اصفهان بود. اولین کتابش به نام هیمالیا (۱۳۴۲ش) برگزیدهای از اشعار پانزده تن از شاعران اردوزبان هند و پاکستان بود. اوستا کهنترین سرودها و متنهای ایران که گزارش و پژوهشی از گاهان پنجگانۀ زردشت و همۀ متنهای برجاماندۀ اوستای نو است در دو جلد، داستان رستم و سهراب که ویرایش بخشی از شاهنامۀ نقالان است و پژوهشهایی در شاهنامه از دیگر آثار اوست. دوستخواه عمدۀ فعالیت خود را صرف شاهنامه کرده و کتاب حماسۀ ایران، یادمانی از فراسوی هزارهها مجموعۀ مقالاتی از او دربارۀ شاهنامه است و گزارش و ویرایش بنیادهای اسطوره و حماسۀ ایران نوشتۀ جهانگیر کوورجی کویاجی از دیگر کارهای او دربارۀ شاهنامه است. وی در اواخر دهۀ 1360ش به استرالیا مهاجرت کرد و مقالاتش را در مجلات فرهنگی و ادبی داخلی و خارجی به چاپ رساند.
مهمترین و شناختهشدهترین اثر دوستخواه، ترجمه و پژوهش جامع «اوستا؛ کهنترین سرودها و متنهای ایرانی» است. این اثر یکی از کاملترین ترجمههای فارسی از کتاب مقدس زرتشتیان به شمار میرود و شامل ترجمه بخشهای اصلی اوستا از جمله گاهان، یسنا، ویسپرد، وندیداد و خردهاوستا همراه با توضیحات، مقدمهها و پژوهشهای تفصیلی است. این کتاب علاوه بر ترجمۀ متن، حاوی مقدمههای تحلیلی، توضیحهای تاریخی و فرهنگی، واژهنامه و نمایههای تخصصی است و به همین دلیل در میان پژوهشگران ادبیات ایران باستان و مطالعات زرتشتی از منابع مهم و مرجع محسوب میشود. دوستخواه در این اثر تلاش کرده است با بهرهگیری از پژوهشهای ایرانشناسی نوین و منابع معتبر، ترجمهای دقیق و در عین حال قابل فهم برای مخاطب فارسیزبان ارائه دهد و زمینۀ آشنایی گستردهتر خوانندگان با جهانبینی و میراث فکری ایران باستان را فراهم کند.