دعای شامگاهی سیسیلی

دعای شامگاهی سیسیلی (Sicilian Vespers)

 

در تاریخ ایتالیا، نام شورش سیسیلی‌ها برضد سلطۀ فرانسۀ آنژون بر سیسیل. شورش در پالرمو در آغاز مراسم دعای شامگاهی دوشنبۀ عید پاک، ۳۰ مارس ۱۲۸۲م، آغاز شد و به سرعت سراسر جزیره را دربرگرفت، و تقریباً همۀ فرانسویان کشتار شدند. گرچه این اقدام در راستای استقلال سیسیل انجام شد، اما بخشی از توطئۀ گسترده‌ای برضد شارل اول، فرمانروای آنژون ناپل و سیسیل، بود که رؤیای امپراتوری آنژون را در شرق در سر می‌پروراند. میخائیل هفتم، امپراتور روم شرقی، هزینۀ توطئه را برعهده گرفت تا شارل را از حمله به امپراتوری باز دارد. جووانی پروچیدایی، حامی وفادار هوهنشتاوفن، و پدرو سوم، پادشاه آراگون، نیز به توطئه پیوستند. سیسیلی‌ها تاج‌وتخت را به پدرو پیشنهاد کردند و جنگی ۲۰ساله بر سر مالکیت سیسیل بین شاهان آنژونیِ ناپل و فرمانروایان آراگونی سیسیل درگرفت. شورش، استقلال سیسیل را برای بیش از یک قرن تضمین کرد، و خاندان آراگون بر سیسیل و سلسلۀ آنژو بر جنوب ایتالیا (ناپل) حکومت کردند. سرانجام این دو سرزمین در ۱۴۴۲م به دست آلفونسوی پنجمِ آراگون متحد شدند.

 

---