نظریه یادگیری

نظریۀ یادگیری (learning theory)
نظریه یا نظریه‌هایی روان‌شناختی دربارۀ چگونگی کسب و تغییر رفتار در حیوانات و انسان‌های تحت تأثیر تجربه. دو نظریۀ عمده در این زمینه عبارت‌اند از: نظریۀ شرطی‌سازی کلاسیک که در‌اصل ایوان پاولف، فیزیولوژیست روسی، مطرح کرد؛ و نظریۀ شرطی‌سازی عامل (کنشگر) که بی‌ اف اسکینر، روان‌شناس امریکایی، واضع آن بود. براساس نظریه‌های محرک‌پاسخ، یادگیری درنتیجۀ برقراری رابطه بین محرک و پاسخ صورت می‌گیرد که با دو نتیجه تحکیم می‌شود؛ رضایت‌بخش‌بودن امور (قانون اثر ادوارد ثورندایک متخصص امریکایی آموزش و پرورش) و کاهشِ سائق (نظریۀ نظام‌مند رفتار سی ال هال)، مثلاً غذا گرسنگی را کاهش می‌دهد. از دیگر نظریه‌های یادگیری شناختی نظریۀ رفتارگرایی هدفمند است. برای تشریح یادگیری‌های خاص، مانند یادگیری واژگان جفت‌های متداعی و یادگیری مهارت‌های اجتماعی، نیز تاکنون کوشش‌هایی صورت گرفته است.

 

---