برن (اسطوره شناسی)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

بِرَن (اسطوره‏ شناسی) (Bran)

شخصیتی در اساطیر ویلزی[۱]. در منظومۀ مابینوگیون[۲] و دیگر منابع او را از اعضای خانوادۀ لیر[۳] دانسته‌اند. سرش که پس از مرگ از بدن جدا شد، سالم باقی ماند و با دیدگانی که به سوی فرانسه دوخته شده بود، به‌عنوان طلسمی در برابر تجاوز خارجیان در لندن دفن شد. برن را عموماً سرمنشأ سلتی[۴] بران[۵] می‌دانند که پادشاه ماهی‌گیر افسانه‌های آرتور شاه[۶] است. معلوم نیست چرا به او لقب «متبرک[۷]» داده‌اند. ولی نخستین‌بار در افسانه‌های قرن 18 از وی به‌عنوان یکی از بانیان مسیحیت بریتانیا یاد شده است.

 


  1. ↑ Welsh
  2. ↑ Mabinogion
  3. ↑ Llyr
  4. ↑ Celtic
  5. ↑ Bron
  6. ↑ King Arthur
  7. ↑ The Blessed