پنلوپه

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

پِنِلوپه (Penelope)

پِنِلوپه و خواستگاران، اثر جان ويليام واترهاوس

در اساطیر یونان، همسر اودیسئوس[۱]/اولیس، فرمانروای ایتاکا[۲]. پسرشان تلماخوس[۳] بود. پنلوپه نماد وفاداری در زندگی زناشویی بود. در غیاب اودیسئوس طی محاصرۀ تروآ، از خواستگارهای متعددش خواست در مدتی که برای لایرتس[۴]، پدر شوهرش، کفن می‌بافد، منتظر او بمانند؛ او هر شب بافته‌های آن روز را می‌شکافت و به این ترتیب آنان را تا آمدن شوهرش، که ۲۰ سال طول کشید، در انتظار نگه داشت. اودیسئوس، پس از بازگشت، به کمک تلماخوس همۀ خواستگاران را کشت.

 

 


  1. ↑ Odysseus
  2. ↑ Ithaca
  3. ↑ Telemachus
  4. ↑ Laertes