کرین، استیون (۱۸۷۱ـ۱۹۰۰)

کِرِین، اِستیوِن (۱۸۷۱ـ۱۹۰۰)(Crane, Stephen)

کِرِين، اِستيوِن

نویسنده و شاعر امریکایی. رمان امریکایی را با واقع‌گرایی تلخ آشنا کرد. کتاب نشانِ سرخِ دلیری (۱۸۹۵) او روایتی است پرمایه از جنگ داخلی امریکا که نوعی طبیعت‌گرایی ژرف و امپرسیونیستی بر فضای آن حاکم است. کرین در نیوئرکِ نیوجرسی به‌دنیا آمد و در ۱۸۹۲ به نیویورک‌ نقل مکان کرد و به روزنامه‌نگاری پرداخت. در آن‌جا افسانه‌های طبیعت‌گرای خود را دربارۀ مشکلات شهر‌نشینی با عنوان «مگی: دختر خیابان‌گرد: داستانی راجع به نیویورک» (۱۸۹۳) نوشت که بسیاری از سردبیران به‌سبب موضوع تکان‌دهنده‌اش حاضر به انتشار آن نشدند و او مجبور شد شخصاً آن را منتشر کند. کرین خبرنگار جنگی بود و سفرهای بسیاری به مکزیک، یونان، و کوبا کرد که این مأموریت آخر الهام‌بخش یکی از تحسین‌برانگیزترین داستان‌های او، «قایق بی‌حفاظ» (۱۸۹۷)، شد. این داستان روایتی است از یک کشتی شکسته که حضور آدمی را در طبیعتی بی‌رحم به تصویر می‌کشد. در۱۸۹۸ در انگلیس اقامت گزید و در آن‌جا با نویسندگان مطرحی چون جوزف کنراد ‌آشنا شد. دو دفتر شعر سواران سیاه (۱۸۹۵) و جنگ مهربان است (۱۸۹۹) از دیگر آثار اوست.