رأوبین

رَأوبَین (Reuben)

در عهد عتیق، پسر ارشد یعقوب و لِیَه، جد نخستین سبط از دوازده سبط اسرائیل. هنگامی که با کنیز پدرش بِلهَه همخوابه شد حق ارشدیت خود را از دست داد (پیدایش ۱۹:۳۵ـ۲۲؛ ۳:۴۹ـ۴). او مرد رئوفی بود که چون برادرانش قصد جان برادر کوچکشان یوسف را کردند کوشید ایشان را منصرف کند (پیدایش ۲۱:۳۷ـ۲۹) و برای بازگشت کوچک‌ترین برادرشان بنیامین حاضر شد پسران خود را به کشتن بدهد (پیدایش ۳۷:۴۲). تیگلت پیلسر، شاه آشور، رأوبینیان و قبیلۀ جاد را به اسارت گرفت و به آشور برد.

 

---