رضایی، حبیب (تهران ۱۳۴۸ش)
حبیب رضایی (تهران 12 بهمن ۱۳۴۸ش- )
حبیب رضایی | |
---|---|
زادروز |
تهران 12 بهمن ۱۳۴۸ش |
ملیت | ایرانی |
تحصیلات و محل تحصیل | مدیریت بیمارستان- دانشگاه تهران |
شغل و تخصص اصلی | بازیگر |
آثار | آژانس شیشهای (۱۳۷۶)، خانۀ سبز و خاک سرخ بازی، شوخی (۱۳۷۸)، بمانی (۱۳۸۰) |
گروه مقاله | سینما |
جوایز و افتخارات | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از بیست و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر (1381) |
![حبیب رضایی](/images/thumb/3/38/22101100-_2.jpg/300px-22101100-_2.jpg)
بازیگر سینما و تلویزیون ایران. دورۀ بازیگری را در «کارگاه آزاد بازیگری» گذراند. حبیب رضایی در رشتۀ مدیریت بیمارستان از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. فعالیت خود را در سینما با بازی در فیلم آژانس شیشهای (۱۳۷۶) آغاز نمود. در مجموعههای تلویزیونی خانۀ سبز (1375)، خاک سرخ (1381) و همگناه (1398) بازی کرد. ازجمله فیلمهایی که در آنها نقشآفرینی کرده است عبارتاند از شوخی (۱۳۷۸)، بمانی (۱۳۸۰)، و اینجا چراغی روشن است (۱۳۸۱). وی در نقش بازیگردان و انتخابگر بازیگر، دستیار و مشاور کارگردان با کارگردانانی چون ابراهیم حاتمیکیا، رسول صدرعاملی، کمال تبریزی، رخشان بنیاعتماد و مازیار میری در آثاری چون ارتفاع پست، من ترانه پانزده سال دارم، مارمولک، یک تکه نان، قصهها، دونده زمین، پاداش سکوت و... همکاری کرده است.
حبیب رضایی از سال 1377 تاکنون علاوه بر بازی در نزدیک به تمامی نمایشهای صحنهای محمد رحمانیان، چند نمایش را نیز به صورت مشترک با او کارگردانی کرده و علاوه بر این در آثاری از حمید امجد و محمد یعقوبی نیز به روی صحنه رفته است.
حبیب رضایی برای بازی در فیلم آژانس شیشهای دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش دوم مرد را دریافت کرد، نیز برای بازی در نمایش مصاحبه دومین بازیگر برگزیدۀ تئاتر از شانزدهمین جشنوارۀ تئاتر فجر (۱۳۷۶) شناخته شد. از دیگر جوایز و افتخارات اوست: سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از بیست و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر (اینجا چراغی روشن است، 1381) و نامزدی در دورههای ششم و هفتم جشن خانه سینما به ترتیب برای فیلمهای بمانی (1381، نقش دوم) و اینجا چراغی روشن است (1382، نقش اول).
فهرست آثار سینمایی (بازیگر)
بیحسی موضعی (۱۳۹۸)
سرخپوست (۱۳۹۷)
بمب یک عاشقانه (۱۳۹۶)
یک قناری، یک كلاغ (۱۳۹۵)
آرايش غليظ (۱۳۹۲)
آشغالهای دوستداشتنی (۱۳۹۱)
قصهها (۱۳۹۰)
من مادر هستم (۱۳۹۰)
اسب حيوان نجيبی است (۱۳۸۹)
تهران 1500 (۱۳۸۷)
بیپولی (۱۳۸۶)
هميشه پای یک زن در ميان است (۱۳۸۶)
اینجا چراغی روشن است (۱۳۸۱)
بمانی (۱۳۸۰)
شوخی (۱۳۷۸)
آژانس شيشهای (۱۳۷۶)