سینگ، ریچارد (۱۹۱۴ـ۱۹۹۴)
سینْگ، ریچارْد (۱۹۱۴ـ۱۹۹۴)(Synge, Richard)
| ریچارْد سینْگ Richard Synge | |
|---|---|
| زادروز |
1914م |
| درگذشت | 1994م |
| ملیت | انگلیسی |
| تحصیلات و محل تحصیل | کالج وینچستر، دانشگاه کیمبریج |
| شغل و تخصص اصلی | متخصص بیوشیمی |
| گروه مقاله | شیمی و بیوشیمی |
| جوایز و افتخارات | نوبل شیمی (1952) |
متخصص انگلیسی بیوشیمی. روش کروماتوگرافی[۱] کاغذی را برای جداسازی مخلوط‌ها به‌حدی بهبود بخشید که توانست اسیدهای آمینۀ منفرد را شناسایی کند. جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۵۲ را با همکار خود، آرچِر مارتین[۲]، و به‌سبب توسعۀ تکنیک شناخته‌شدۀ کروماتوگرافی تقسیمی[۳] دریافت کرد. مارتین و سینگ در کیمبریج و مجمع تحقیقاتی صنایع پشم[۴]، در یورکشرِ[۵] لیدز، کار می‌کردند. این روش کروماتوگرافی (۱۹۴۴) موفقیت آمیز بود و قبول عام یافت. به‌سرعت ثابت شد که نه فقط نوع، بلکه غلظت هر اسید آمینه[۶]ای را می‌توان شناسایی کرد. سینگ در لیورپول[۷] زاده شد و در کالج وینچستر[۸] و دانشگاه کیمبریج درس خواند. در ۱۹۴۸، به مؤسسۀ تحقیقاتی رووت[۹] در آبردینِ[۱۰] اسکاتلند رفت و تا ۱۹۶۷ مسئول تحقیق در زمینۀ شیمی پروتئین بود. از ۱۹۶۷ تا زمان بازنشستگی‌اش در ۱۹۷۴، در مقام متخصص بیوشیمی موسسۀ تحقیقات غذایی[۱۱] شورای تحقیقات کشاورزی[۱۲] در نورویچ[۱۳] کار می‌کرد. همچنین، استاد افتخاری بیولوژی دانشگاه آنگلیای شرقی[۱۴] و از فعالان جنبش صلح‌طلبی بود.
کروماتوگرافی کاغذی. در اوایل دهۀ ۱۹۴۰، فقط روش‌های کروماتوگرافی خاصی وجود داشت که برای جداسازی پروتئین‌ها از نمونه‌های بزرگ کاربرد داشت و برای جداسازی اسیدهای آمینۀ سازندۀ پروتئین‌ها هیچ روشی دردست نبود. مارتین و سینگ روش کروماتوگرافی کاغذی را ابداع کردند. در این روش، از کاغذ صافی پُرزدار و حلال برای جداسازی اسیدهای آمینه استفاده می‌شود. مقدار کمی محلول اسید آمینه در نزدیکی لبۀ کاغذ صافی قرار می‌گیرد و به‌محض خشک‌شدن در حلال غوطه‌ور معلق می‌شود. با عبور حلال از مخلوط، اسیدهای آمینه با سرعت‌های متفاوت همراه آن حرکت می‌کنند و کاملاً جدا می‌شوند. سپس، کاغذ صافی خشک می‌شود و ظاهرکننده‌ای را بر روی آن می‌پاشند. به‌این‌ترتیب، اسیدهای آمینه به‌صورت لکه‌های رنگی ظاهر می‌شوند. سینگ و مارتین تکنیک خود را در ۱۹۴۴ پیش‌نهادند که به‌سرعت در مسائل گوناگون آزمایشگاهی به‌کار گرفته شد. کروماتوگرافی کاغذی به‌حدی دقیق است که برای تعیین غلظت اسید آمینه و نوع آن به‌کار می‌رود. سینگ با این روش ساختار دقیق پپتید[۱۵] آنتی بیوتیک[۱۶] گرامیسیدین ـ اس[۱۷] (S) را به‌دست آورد. بعدها، فردریک سنگر[۱۸] در زمینۀ تعیین ساختار انسولین[۱۹] از این تحقیقات بهره برد (۱۹۵۳).
- ↑ chromatography
- ↑ Archer Martin
- ↑ partition chromatography
- ↑ The Wool Industries Research Association
- ↑ Yorkshire
- ↑ amino acid
- ↑ Liverpool
- ↑ Winchester College
- ↑ Rowett Research Institute
- ↑ Aberdeen
- ↑ Food Research Institute
- ↑ Agricultural Research Council
- ↑ Norwich
- ↑ East Anglia
- ↑ peptide
- ↑ antibiotic
- ↑ Gramicidin-s
- ↑ Frederick Sanger
- ↑ insulin