مونتی، وینچنتسو (۱۷۵۴ـ۱۸۲۸)
مونْتی، وینچِنتْسو (۱۷۵۴ـ۱۸۲۸)(Monti, Vincenzo)
شاعر ایتالیایی. در بیشتر اشعارش به رویدادهای سیاسی متداول میپردازد. لا باسْویلیانا[۱] (۱۷۹۳)، در باب قتل هوگو باسْویل[۲]، سفیر فرانسه در رم، را به تقلید از دانته[۳] سرود. از آثار مهم دیگرش خنیاگر جنگل سیاه[۴] (۱۸۰۶)، در مدح ناپلئون، و ترجمۀ ایلیاد[۵] (۱۸۰۷) هومر است. مونتی در آلفونسین[۶]، نزدیک راونا[۷]، متولد شد. در آغاز کار از دشمنان سرسخت فرانسویها بود، اما بعدها جمهوریخواه شد، آنگاه ستایشگر ناپلئون و سرانجام تحسینگر امپراتور اتریش شد و مدایحی به افتخارشان سرود. درخلال جمهوری فرانسه، در پاویا[۸] استاد بلاغت، و طی دورۀ امپراتوری تاریخنگار ایتالیا در میلان بود. مونتی تراژدیهای آریستودِمو[۹] (۱۷۸۶)، گالئوتّی مانْفرِدی[۱۰] (۱۷۸۷) و کایو گراکو[۱۱] (۱۸۰۰) را نیز سرود.