ویتیگ، گئورگ

ویتیگ، گِئورگ (۱۸۹۷ـ۱۹۸۷م)(Wittig, Georg)

گئورگ ویتیگ Georg Wittig
زادروز	برلین ۱۸۹۷م
درگذشت	۱۹۸۷م
ملیت	آلمانی
تحصیلات و محل تحصیل	کاسل و ماربورگ
شغل و تخصص اصلی	شیمی‌دان
سمت	استاد (از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۴م، در فرایبورگ و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۵۶م، در توبینگن و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷م، در هایدلبرگ)
گروه مقاله	شیمی و بیوشیمی
جوایز و افتخارات	جایزه نوبل شیمی (۱۹۷۹م) به سبب عرضه روش سنتز اولفین‌ها (آلکن‌ها) از ترکیبات کربونیل

ويتيگ، گِئورگ

شیمی‌دان آلمانی. جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۷۹ را به‌سبب عرضۀ روش سنتز اولفین‌ها (آلکن‌ها) از ترکیبات کربونیل به‌دست آورد. این واکنش را غالباً سنتز ویتیگ می‌نامند. در برلین زاده شد و در کاسل و ماربورگ درس خواند. از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۴، در فرایبورگ و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۵۶، در توبینگن و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷، در هایدلبرگ استاد بود. در واکنش ویتیگ، که برای اولین‌بار آن را در ۱۹۵۴ تبیین کرد، یک ترکیب کربونیل (آلدهید یا کتون) با یک ترکیب فسفردار آلی (آلکیلیدین تری فنیل فسفران، (C_۶H_۵)_۳ P=CR_۲ واکنش می‌کند که در آن، R اتم هیدروژن یا رادیکال آلی است. گروه آلکیلیدین(=CR_۲) در این معرف با اتم اکسیژن در گروه کربونیلوارد واکنش می‌شود و هیدروکربنی با پیوند دوگانه، به‌صورت اُلفین (الکن)، تشکیل می‌دهد. در حالت کلی:

_۳(C_۶H_۵)  P=CR_۲ + R_۲CO → (C_۶H_۵)_۳ PO + R_۲C=CR_۲

این واکنش عمدتاً برای سنتزهای آلی، ازجمله ساخت اسکوالن، پیش‌ماده سنتزی کلسترول، و ویتامین د۳ استفاده می‌‌کنند.

 

---