ویلار، کلود لوئی اکتور

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

ویلار، کلود لوئی اِکْتور (۱۶۵۳ـ۱۷۳۴)(Villars, Claude Louis Hector)

(ملقب به دوک دو ویلار[۱]). سرباز فرانسوی. نقل است که با پیروزی در نبرد دنن[۲]، در ژوئیۀ ۱۷۱۲، مانع از شکست حقارت‌آمیز کشورش در جنگ جانشینی اسپانیا[۳] شد. در این نبرد، فرماندهی آخرین سپاهی را برعهده داشت که فرانسه وارد میدان کرد و قوای بریتانیایی و هلندی، به فرماندهی آلبمارل[۴] و شاهزاده اوژن دو ساووا[۵]، را به عقب راند. با انعقاد پیمان راشتات[۶] (۱۷۱۴) به جنگ پایان داد. ویلار در مولن[۷] زاده شد. در جنگ سوم هلند (۱۶۷۲ـ۱۶۷۸) جنگید و نیز به برگزینندۀ باواریا[۸] در جنگ با ترکان عثمانی یاری رساند. در آغاز کارش در جنگ جانشینی اسپانیا، مارگراو بادن[۹] را در فریدلینگن[۱۰] شکست داد. در ۱۷۰۹ او را به فرماندهی سپاه اصلی در مقابله با اوژن[۱۱] و مارلبورو[۱۲] در سرحد شمالی منصوب کردند، اما در نبرد مالپلاکه[۱۳] مجروح شد. در ۸۰ سالگی، در آغاز جنگ جانشینی لهستان[۱۴] نیز به فرماندهی سپاهی رسید.

 


  1. ↑ Duc de Villars
  2. ↑ Denain
  3. ↑ War of the Spanish Succession
  4. ↑ Albemarle
  5. ↑ Prince Eugène of Savoy
  6. ↑ Treaty of Rastatt
  7. ↑ Moulins
  8. ↑ Elector of Bavaria
  9. ↑ Margrave of Baden
  10. ↑ Friedlingen
  11. ↑ Eugène
  12. ↑ Marlborough
  13. ↑ Malplaquet
  14. ↑ War of the Polish Succession