پنوم پن

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

پِنومْ ‌پِن (Phnom Penh)

پایتخت کامبوج، واقع در جنوب کشور، در محل تلاقی رودهای مکونگ[۱] و تونله‌ ساپ[۲]، به فاصلۀ ۲۱۰کیلومتری شمال غربی هوشی‌مین سیتی[۳]، در ویتنام. جمعیت آن ۱,۱۶۹,۸۰۰ نفر (۲۰۰۳). در قرن ۱۴م بنا شد، و حدود ۱۴۳۴م پایتخت امپراتوری خمر[۴] و در ۱۸۷۶ پایتخت کامبوج شد. نیروهای کمونیست خمر سرخ[۵]، به رهبری پول ‌پوت[۶]، در ۱۹۷۵ بر کشور مسلط شدند و تقریباً همه ساکنان پنوم‌ پن را روانۀ روستاها کردند. پس از شکست خمر‌های‌ سرخ از نیروهای ویتنامی در ۱۹۷۹، شهر به‌تدریج جمعیت خود را بازیافت و صنایع پارچه‌بافی، تولید مواد غذایی، کفش، کاغذ، لاستیک و شیشه دوباره مرسوم شد. بناهای مهم شهر عبارت‌اند از کاخ سلطنتی، پرآه موروکوت[۷] و چند پاگودای دیگر؛ موزۀ ملی هنر و باستان‌‌شناسی خمر[۸]. سرمایه‌گذاری خارجی و گردشگری از زمان برگزاری انتخابات ۱۹۹۳ به‌شدت افزایش یافته است. پنوم ‌پن مرکز شبکۀ‌ جاده‌ای کامبوج است و با راه‌آهن به بانکوک، تایلند، ویتنام، و لائوس[۹] متصل است؛ این شهر، که خود رودبندری مهم است، دارای ژرفاب بندری در کامپونگ سوم[۱۰] و فرودگاه بین‌المللی پوچن‌تونگ[۱۱] است.

 

 


  1. ↑ Mekong
  2. ↑ Tonle Sap
  3. ↑ Ho Chi Minh City
  4. ↑ Khmer Empire
  5. ↑ Khmer Rouge
  6. ↑ Pol Pot
  7. ↑ Preah Morokot
  8. ↑ National Museum of Khmer Art and Archaelogy
  9. ↑ Laos
  10. ↑ Kompong Som
  11. ↑ Pochentong International Airport