پودجو براتچولینی، جووانی (۱۳۸۰ـ۱۴۵۹م)

پودْجو بِراتچولینی، جووانّی (۱۳۸۰ـ۱۴۵۹م)(Poggio Bracciolini, Giovanni)

ادیب اومانیست ایتالیایی. خود را وقف بررسی و بازیابی متون کهن کرد. خطابه‌های سیسرون، نمایش‌نامه‌های پلاوتوس، دربارۀ طبیعت اشیای لوکرتیوس، دست‌نوشته‌های کوئینتیلیانوس، و پاره‌ای از آثار والریوس فلاکوس، سیلیوس ایتالیکوس، و دیگران از یافته‌های او بودند. خود نیز صاحب مقالاتی در اخلاق، اثری با نام تاریخ فلورانس از ۱۳۵۰ تا ۱۴۵۵‌ (۱۴۷۶) به تقلید از لیوی، و مجموعه‌ای از قصه‌های فکاهی غالباً مستهجن، بیشتر دربارۀ راهبان، با عنوان کتاب هجویات بود. در حدود ۱۴۰۳م منشی کوریا رومانا شد، اما علاقه‌ای به امور مذهبی و سیاسی نشان نداد.