کاشتیلیو، آنتونیو (۱۸۰۰ـ۱۸۷۵)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

کاشْتیلیو، آنْتونیو (۱۸۰۰ـ۱۸۷۵)(Castilho, Antonio)

کاشْتيليو، آنْتونيو

شاعر پرتغالی. با سرودن اشعاری نظیر عشق و سودا[۱] (۱۸۲۸)،بهار[۲] (۱۸۳۷)، و پاییز[۳] (۱۸۶۳) راه را برای جنبش رمانتیک پرتغال هموار کرد. کاشتیلیو در لیسبون به‌دنیا آمد و از ۶‌سالگی نابینا شد. در ۱۸۲۱ کتاب نامه‌های اکو و نارسیس[۴] را منتشر کرد که مخاطبان بسیاری یافت. درخلال انقلاب ۱۸۴۵ ناگزیر در آزور[۵] پنهان شد و تا ۱۸۶۳ به پرتغال بازنگشت. نمایش‌نامۀکاموئینش[۶] او، که از داستانی فرانسوی اقتباس شده بود، در ۱۸۴۹ کامل شد. کاشتیلیو در پرتو دانش خویش بسیار مشهور شد. تناسخات[۷] (دگردیسی‌ها)، اثر اووید[۸]، را در ۱۸۴۱ و گئورگیس (درباب کشاورزی)[۹]، اثر ویرژیل[۱۰]، را در ۱۸۶۵ از لاتینی ترجمه کرد؛ آثار مولیر[۱۱] را نیز از فرانسه، شکسپیر[۱۲] را از انگلیسی، وفاوست[۱۳] اثر گوته[۱۴] را از آلمانی به پرتغالی برگرداند.

 


  1. ↑ Amor e melancholia
  2. ↑ A primavera
  3. ↑ O outono
  4. ↑ Cartas de Echo e Narciso
  5. ↑ Azores
  6. ↑ Camoëns
  7. ↑ Metamorphoses
  8. ↑ Ovid
  9. ↑ Georgics
  10. ↑ Virgil
  11. ↑ Molière
  12. ↑ Shakespeare
  13. ↑ Faust
  14. ↑ Goethe