بقعه شیخ زاهد گیلانی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Erfan (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

بُقعۀ شیخ زاهد گیلانی (لاهیجان)

بُقعه شيخ زاهد گيلاني

این بنا گنبدخانه و اتاقی را در سوی غربی دربر‌می‌گیرد، که در هر یک مزاری قرار دارد. مزار داخل اتاق، ضریحی چوبی دارد و مدفون آن شیخ‌ تاج‌الدین ابراهیم، معروف ‌به شیخ ‌زاهد گیلانی یا شِیخانور، مرشد و پدرزن شیخ صفی‌الدین اردبیلی، است. تاریخ وفات وی در منابع مختلف ۷۰۰ـ۷۱۱ق ذکر شده است. در منابع موجود، علاوه‌بر این مکان، مزار وی را در سیاوه‌رود فومن و اسپهبد گیلان نیز ذکر کرده‌اند. به ‌نقل از کتاب از آستارا تا استارباد، پیکر شیخ در سیاوه‌رود دفن شده بود، اما سلطان‌حیدر صفوی پس از خوابی که دید، آن را به این محل منتقل، و بقعه‌ای بر آن احداث کرد. مزار داخل گنبدخانه، با توجه به کتیبۀ صندوق آن، به سیدرضی بن مهدی حسینی باشکجانی ( ـ۸۳۴ق) تعلق دارد. این بنا در دورۀ شاه‌عباس اول، و در نیمۀ دوم قرن ۱۳ق، و نیز در ۱۳۵۱ش مرمّت شد. به ‌نقل از رابینو۱، صندوق روی مرقد شیخ ‌زاهد در‌اثر حریق ازبین رفت؛ اما مؤلفِ کتاب از آستارا تا استارباد احتمال می‌دهد که این صندوق به‌سرقت رفته باشد.Rabino