آتشکده باکو

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی


آتشکدۀ باکو
نام فارسی آتشکدۀ باکو
کشور ایران
نام‌های دیگر آتشکدۀ سوراخ‌خانی - آتشکدۀ سوراخ‌خانه
موقعیت شبه‌جزيرۀ آبشوران - كناره دريای خزر
کاربری آتشكده
مشخصات معماری چهارطاقی و از چهارسو باز - آتشدانی در مركز بنا
زمان ساخت ساسانيان

آتشکدۀ باکو (the Republic of Azerbaijan) Fire temple of Baku

آتشکده باکو
آتشکده باکو

بنایی است به‌شکل چهارطاقی که از چهار سو باز است و در میانۀ بنا، آتشدانی است که سوخت آن طبیعی است و از منابع طبیعی نفت و گاز باکو سرچشمه می‌گیرد؛ از این‌رو، آتشی است کهن و تاریخی که نزد ایرانیان باستان مقدّس بوده است. آتشکدۀ باکو را آتشکدۀ سوراخانی یا سوراخ‌خانه نیز گویند که در شبه‌جزیرۀ آبشوران در کنارۀ دریای خزر قرار دارد. سوراخ‌خانه چندین‌بار بازسازی شده است. پس از آن‌که آتشکدۀ باکو را پارسیان مهاجر از هندوستان در اواخر قرن ۱۹م بازسازی کردند، در ۱۹۲۰ و درخلال رخدادهای انقلاب روسیه به‌کلّی ویران شد و سپس به‌شکل قدیم بازسازی شد. از آتشکدۀ دوران ساسانی اثری برجا نمانده است. میرزا محمدحسین خان فراهانی، که در سفرنامۀ خود این آتشکده را توصیف کرده است، اشاره می‌کند که پارسیان هندوستان و زردشتیان ایران به زیارت آن‌جا می‌رفتند. فراهانی از آخرین کسانی است که این آتشکده را به‌شکل قدیم آن دیده است.