View source for اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر ( ـ ح ۶۶۳ق)


اَثیرُالدّین اَبْهَری، مفضّل بن عُمر (  ـ ح ۶۶۳ق)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =مفضل بن عمر اثیرالدین ابهری
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=
|تاریخ مرگ=حدود ۶۶۳ق
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =فیلسوف
|شغل و تخصص های دیگر=ریاضیدان- منجم
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =هدایه الحکمه- ایساغوجی
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فلسفه، منطق و کلام
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}<p>فیلسوف، منطقی و ریاضی‌دان ایرانی. وی اگرچه در پاره‌ای از منابع سمرقندی دانسته شده، از اهالی [[ابهر، شهر|ابهر]]، شهری واقع در میان [[زنجان، شهر|زنجان]] و [[قزوین، شهر|قزوین]] است. از کمال‌الدین ابوالفتح موصلی [[ریاضیات]] و [[نجوم]] آموخت و شاگرد [[فخر رازی، محمد بن عمر (ری ۵۴۴ـ هرات ۶۰۶)|فخر رازی]] نیز بود. در حملۀ [[مغول]] مجبور به مهاجرت به [[شام]] و [[آسیای صغیر]] شد. عمادالدین زکریا قزوینی، [[ابن خلکان، ابوالعباس احمد (اربیل ۶۰۸ـ۶۸۱ق)|ابن‌خلکان]] و دبیران کاتبی از شاگردان مشهور اویند. از این حکیم متأله، که دارای نوآوری‌هایی در اصول هندسی است، در حدود سی کتاب در زمینه‌های [[فلسفه]]، [[منطق]]، ریاضی و نجوم گزارش شده است. از آثارش: ''هدایة‌الحکمة'' در منطق و علوم طبیعی و الهی؛ ''ایساغوجی'' در منطق، این دو اثر به عنوان کتاب‌های درسی مورد شرح و تعلیق بوده و بارها چاپ شده‌اند؛ ''عنوان الحق و برهان الصدق''؛ ''کلمات عشر''، اثری فارسی در مبدأ و معاد؛ ''تنزیل الافکار''؛ ''دقایق الافکار'' در منطق؛ ''الزیج الشامل''؛ ''رسالۀ اسطرلاب''؛ ''مجسطی''.</p>
<br><!--11118100-->
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[رده:اسلام، ایران و شرق]]
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[رده:منطق]]