استعاره مجرده

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

اِستعارۀ مُجَرّده
(یا: استعارۀ تجریدیه) نوعی استعاره که فقط صفات و ملایمات مستعارٌله بدان یاد شود؛ مانند: از شورشِ آه من همه شب/بادام تو دوش ناغنوده (خاقانی). در این بیت، «بادام» استعاره از «چشم» است و لفظ «غنوده» از ملایمات «چشم».