View source for اکدی، زبان


اَکَدی، زبان (Akkadian)<br>
<p>قدیمی‌‌ترین زبان سامی که ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد در بین‌النهرین رواج داشته است. از گویش‌های اکدی، آشوری و بابِلی است که در خاور نزدیک مورد استفادۀ فراوان بوده است. در قرن ۸پ‌م، آرامی جای آشوری و بابلی را گرفت و تا ظهور مسیحیت زبان مشترک مردم خاور نزدیک باقی ماند. اکَدی به خط میخی نوشته می‌شد و بعدها با سومری درآمیخت و زبان بابلی به‌وجود آمد. پس از فتح بابل به دست سارگون اول پادشاه اکد، در بخش جنوبی بابل، هنوز سومری رایج بود. اکدی‌ها، نشانه‌های سومری را با شکل تصویری و ظرفیت آوایی آن اخذ کردند، امّا ترکیبی از معنا و آوا را برای تسهیل و تسریع در زبان خود به‌کار گرفتند. پس از آن بود که در اکدی تغییراتی تدریجی از حیث آوایی پدید آمد و بسیاری از نشانه‌های تازه از دل شکل‌های کهنه ابداع شد.  </p>
<p>در دو هزارۀ پیش از میلاد، سیستم استادانه‌ای از اندیشه‌نگاری به‌وجود آمد به‌طوری که واژه‌های دخیل سومری به شکل‌های گوناگون وارد اکدی شد و برای هر دسته از اشیاء یا پدیده‌ها مثل مرد، زن، گیاه، درخت و زمین، حرف تعریف‌هایی مناسب تعیین شد. </p>
<br><!--11425200-->
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:امپراتوری  ها و حکومت های بین النهرین]]
[[رده:زبان شناسی و ترجمه]]
[[رده:زبان شناسی غیرایران]]