بتون

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بِتون (concrete)
مصالح ساختمانیِ تشکیل‌شده از سیمان، شن و ماسه، و آب. استفاده از بتون از دوران رومی‌ها رایج بوده است. از اواخر قرن ۱۹، استفاده از بتون رواج یافت، زیرا مقرون‌به‌صرفه‌تر از مصالحی همچون آجر و چوب بود. بتون را همراه با فولاد به‌کار می‌برند تا ظرفیت کششی[۱] آن افزایش یابد. بتون مسلح[۲] و بتون پیش‌تنیده[۳] را از ترکیب آن با مصالح دیگری همچون میله‌های فولادی یا تارهای شیشه تولید می‌کنند. افزودن تار کربن به بتون، رسانایی[۴] آن را افزایش می‌دهد. مقاومت الکتریکیِ این نوع بتون، با افزایش تنش یا گسیختگی تغییر می‌کند، و به این ترتیب «بتون هوشمند[۵]» آسیب‌های سازه‌ای را نشان می‌دهد.

 


  1. tension capacity
  2. reinforced concrete
  3. prestressed concrete
  4. conductivity
  5. smart concrete