برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)
برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)(Bergman, Ingrid)
اینگرید برگمان Ingrid Bergman | |
---|---|
زادروز |
سوئد ۱۹۱۵م |
درگذشت | ۱۹۸۲م |
ملیت | امریکایی |
شغل و تخصص اصلی | بازیگر |
آثار | کازابلانکا (۱۹۴۲)؛ زنگ ها برای که به صدا درمی آید(۱۹۴۳)؛ قتل در قطار سریع السیر شرق (۱۹۷۴) |
گروه مقاله | سینما |
جوایز و افتخارات | برنده دو جایزه اسکار |
![](/images/thumb/9/93/Ingrid-Bergman.jpg/300px-Ingrid-Bergman.jpg)
![](/images/0/0e/12199700.jpg)
بازیگر امریکایی، زادۀ سوئد. در ۱۹۳۹ به امریکا آمد تا در نسخۀ دوبارهسازی فیلم اینترمتسو (میانپرده)[۱] (۱۹۳۹) به تهیهکنندگی دیوید اُسلزنیک[۲] بازی کند؛ او پیشتر با بازی در نسخۀ سوئدی این فیلم ۱۹۳۶، به کارگردانی گوستاف مولاندر بهشهرت رسیده بود. سپس در برخی از فیلمهای کلاسیک هالیوود همچون کازابلانکا[۳](۱۹۴۲)، زنگها برای که به صدا درمیآید[۴] (۱۹۴۳)، چراغ گاز[۵] (۱۹۴۴، برای بازی در این فیلم برندۀ جایزۀ اسکار شد)، و بدنام[۶] (۱۹۴۶) بازی کرد. حضور برگمان بر پردۀ سینما ترکیبی از طراوت و شادابی، زیبایی معصومانه، و بردباری بود. هنگامیکه شوهرش را ترک کرد و از روبرتو روسّلّینی[۷] کارگردان باردار شد، در واقع رسم هالیوود را شکست و بههمین علت او را سالها از سینما طرد کردند. در دورۀ تبعید در اروپا فیلم بازی میکرد، ازجمله در استرومبولی[۸] (۱۹۴۹) به کارگردانی روسّلّینی. برگمان، پس از بازگشت به امریکا، در فیلمهای آناستازیا[۹] (۱۹۵۶) و قتل در قطار سریعالسیر شرق[۱۰] (۱۹۷۴) بازی کرد و برای بازی در این دو فیلم برندۀ دو جایزۀ اسکار شد.