دار زدن

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دار زدن (hanging)

روشی برای اعدام. محکوم را، معمولاً از ارتفاع ۶۰ سانتی‌متری تا دو‌متری، از گردن به طنابی می‌آویزند. کشیده‌شدن طناب، موجب تنگ‌شدن حلقۀ آن و درنتیجه خفگی محکوم می‌شود. نوع دیگر آن بستن طناب دور گردن اعدامی و خالی‌کردن ناگهانی زیر پای اوست که منجر به قطع نخاع، شکستن مهرۀ گردن و مرگ محکوم می‌شود. سابقاً، برای محکومان به مرگ در اروپا چنین مجازاتی رایج بود و هنوز در برخی از ایالت‌های امریکا و بعضی از کشورهای جهان به‌کار می‌رود. این روش اعدام در ۱۹۶۵ در انگلستان منسوخ شد.