سلیمان شاه سلجوقی دوم

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سلیمان‌شاه سلجوقی دوم ( ـ‌۵۵۶‌ق)

(ملقب‌ به:‌ مُعزُالدّین‌ اَبوالحارث،‌ سلیمان بن محمد بن ملکشاه) پادشاه‌ سلجوقی‌ عراق (حک: ۵۵۱‌ـ‌۵۵۵‌ق)، پسر محمد بن‌ ملکشاه‌ سلجوقی. پیش از حکومت علیه مسعود سلجوقی قیام کرد و به‌دست او اسیر و در قلعه‌ای زندانی شد و با به حکومت رسیدن محمد دوم سلجوقی نزد عمویش سنجر رفت و چندی ولیعهد او شد. با حملۀ غزان و اسارت سنجر، به مقتفی، خلیفۀ عباسی، پناه برد و در ‌۵۵۱ق به بغداد رفت و خلیفه وی را سلطان نامید. اما در همین سال همراه با اتابک ایلدگز در جنگی با محمد دوم سلجوقی شکست خورد و در موصل زندانی شد. سلیمان‌شاه پس‌ از وفات‌ سلطان‌ محمد در ۵۵۵‌ق، بر تخت‌ سلطنت‌ نشست‌، اما حکومتش‌ دوامی‌ نداشت‌. امرا از وی‌، که‌ بیشتر اوقات‌ را به‌ بیهودگی‌ و عیاشی‌ می‌گذراند، ناامید شدند و ارسلان‌ بن‌ طغرل‌ را به‌جای‌ او برگزیدند. سلیمان‌شاه‌ در قلعۀ علاء‌الدوله در همدان‌ محبوس‌ شد و در ۴۵‌سالگی درگذشت.