طغرل سوم

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طُغْرُلِ‌ سوم‌ (۵۶۴ـ ری ۵۹۰ق)

(ملقب‌ به‌ رُکْن‌الدّین‌ ابوطالب) آخرین‌ سلطان سلسلۀ‌ سلاجقۀ‌ عراق (حک: ‌۵۷۱‌ـ‌۵۹۰‌ق). پسر اَرسلان‌ بن‌ طُغْرل‌ بود و بعد از پدر با کوشش‌ اتابک‌ جهان‌ پهلوان‌ به‌ سلطنت‌ رسید. با برادرش،‌ قِزِل‌ اَرْسلان،‌ که‌ اتابک‌ اعظم‌ نیز بود، اختلاف‌ پیدا کرد که‌ به‌ جنگ‌ و شکست‌ و سپس‌ فرار قزل‌ ارسلان‌ به‌ آذربایجان‌ انجامید (۵۸۴‌ق). پس‌ از چندی،‌ دوباره‌ میان‌ ایشان‌ جنگی‌ درگرفت‌ که‌ به‌ پیروزی‌ قزل‌ ارسلان‌ انجامید که‌ درنتیجۀ‌ آن‌، طغرل‌ را دربند کشید. اما قزل‌ ارسلان‌ در ۵۸۷‌ق، ظاهراً با دسیسه‌چینی‌ اطرافیان، ازجمله قتیبه خاتون همسر اتابک جهان‌پهلوان،‌ کشته‌ شد و طُغْرُل‌ از بند برادر آزاد شد و به‌ عراق رفت‌. سرانجام‌ در جنگ‌ با سلطان‌ تَکش‌ خوارزمشاه‌، در ری‌ قُتْلُغْ اینانْج، پسر اتابک جهان پهلوان، طغرل را که مست بود کشت. با کشته‌شدن وی عراق ضمیمه قلمرو خوارزمشاهیان شد.