طهماسب قلی خان جلایر

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طَهماسْب قُلی خان جَلایِر ( ـ۱۱۶۰)

از امرای ایل جلایر و از سرداران‌ نادرشاه‌ افشار. وی‌ از آغاز به‌‌قدرت‌ رسیدن‌ نادرشاه‌ در ۱۱۳۷ق تا جلوس‌ او به‌ تخت‌ سلطنت‌ در ۱۱۴۸ق پیوسته‌ در دفع‌ آشوب‌های‌ نواحی‌ مختلف‌ چون‌ لار، گرمسیرات‌ و هرات‌ و سرکوب‌ مدعیان‌ داخلی‌ و در جنگ‌ با عثمانی‌ها، همراه‌ و فرمانبردار وی‌ بود تا جایی‌که‌ نادر در ۱۱۴۴ق، حکومت‌ چند ایالت‌ را به‌ وی‌ سپرد. پس‌ از جلوس‌ نادرشاه‌، وی‌ نادر را در سفر هند همراهی‌ کرد. در ۱۱۵۳ق، به‌ سرداری‌ کابل‌ و محافظت‌ از مناطق‌ شمالی‌ رود سند منصوب‌ شد. آخرین‌ مأموریت‌ او، سرکوب‌ شورش‌ سیستان‌ بود. پس‌ از انجام‌ این‌ مأموریت‌، نادر به‌‌سبب‌ بی‌اعتمادی‌ به‌ وی‌، دستور قتلش‌ را صادر کرد.