عارفی هروی، محمود (۷۹۱ـ هرات ۸۵۳ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عارفی هِرَوی، محمود (۷۹۱ـ هرات ۸۵۳ق)

(ملقب به: سلمان ثانی) شاعر ایرانی. برخی شاهان و امیران تیموری و بیشتر خواجه پیر احمد بن اسحاق، وزیر شاهرخ تیموری، را مدح گفته است. چون به سبک سلمان ساوجی شعر می‌گفت و مانند او از درد چشم در رنج بود به سلمان ثانی آوازه یافت. از آثارش: منظومۀ عاشقانه و تمثیلی حال‌نامه گوی و چوگان که آن را به‌نام شاهزاده محمد بن بایسنقر سروده است. جامی در بهارستان، حال‌نامه را ستوده است. حال‌نامه با ترجمۀ گرین شیلدز به‌چاپ رسیده است. (لندن، ۱۹۳۲)؛ مجموعه‌ای از غزل‌ها و قطعات با نام ده‌نامه که به خواجه پیر احمد بن اسحاق، وزیر شاهرخ تیموری، اتحاف شده؛ نظم فارسی مالابد در فقه از امام ابوحنیفه؛ مثنوی جواهرالاسلام.