قاضی طباطبایی، محمدعلی (تبریز ۱۲۹۳ـ ۱۳۵۸ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قاضی طباطبایی، محمّدعلی (تبریز ۱۲۹۳ـ ۱۳۵۸ش)

قاضي طباطبايي، محمّدعلي

از علمای مبارز ایران در دورۀ پهلوی. فرزند میرزا باقر، از علمای مشروطه‌خواه تبریز، بود و در قم و نجف از درس استادان بسیاری ازجمله آیات عظام بروجردی، صدر، حکیم و امام‌ خمینی (ره) بهره گرفت. در طی مبارزات امام ‌خمینی (ره)، وی از ۱۳۴۱ش فعالیت سیاسی وسیعی در آذربایجان داشت، از این‌رو چندین‌بار دستگیر، زندانی و به عراق و دیگر شهرهای ایران تبعید شد. در انقلاب اسلامی، وی شاخص‌ترین روحانی مؤثر و انقلابی آذربایجان بود و هدایت مبارزات مردمی آن‌جا را برعهده داشت. پس از پیروزی انقلاب با حکم امام‌ خمینی (ره) به امامت جمعۀ تبریز منصوب گردید. قاضی طباطبائی را گروه فرقان در نماز جمعۀ تبریز به شهادت رساندند و به همین سبب لقب «شهید محراب» گرفت.