محمدرضا دلپاک

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

محمدرضا دلپاک (تهران 30 تیر 1343ش- ) Mohammad-Reza Delpak

محمدرضا دلپاک
زادروز تهران 30 تیر 1343ش
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی صدابردار و صداگذار فیلم
آثار قهرمان (۱۳۹۹)، فروشنده (۱۳۹۴)، نارنجی‌پوش (۱۳۹۰)، جدایی نادر از سیمین (۱۳۸۹)، شیرین (۱۳۸۷)، دربارهٔ الی (۱۳۸۷)، یک بوس کوچولو (۱۳۸۴)، گیلانه (۱۳۸۳)، بید مجنون (۱۳۸۳)، شب‌های روشن (۱۳۸۱)، میکس (۱۳۸۰)، آ.ب. ث آفریقا (۱۳۷۹)، زیر پوست شهر (۱۳۷۹)، باد ما را خواهد برد (۱۳۷۸)، تولد یک پروانه (۱۳۷۶)، جهان‌پهلوان تختی (۱۳۷۶)، رنگ خدا (۱۳۷۶)، طعم گیلاس (۱۳۷۶)، بچه‌های آسمان (۱۳۷۵)، پدر (۱۳۷۴)، روز واقعه (۱۳۷۳)، دلشدگان (۱۳۷۰)، خون‌بس (۱۳۶۹)
گروه مقاله سینما
جوایز و افتخارات 10 سیمرغ بلورین بهترین صدای فیلم از دوره‌های مختلف جشنواره فیلم فجر
محمدرضا دلپاک
محمدرضا دلپاک (میانۀ تصویر)

صدابردار و صداگذار ایرانی فیلم. با دریافت 10 سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری و میکس صدای فیلم، رکوردار این رشته در سینمای ایران است. محمدرضا دلپاک علاوه بر فیلم‌های سینمایی، تاکنون برای ده‌ها فیلم مستند نیز طراحی صدا و صداگذاری کرده، که علاوه بر کارگردانان صاحب‌نامی چون کامران شیردل، منوچهر طیاب و رخشان بنی‌اعتماد، با جوانان نیز در این زمینه همکاری داشته است. دلپاک صدابرداری را با دو فیلم گلهای داوودی (1363) و پاییزان (1366) (هردو ساختۀ رسول صدرعاملی) و صداگذاری را از سال‌های 1369 و ۱۳۷۰ با فیلم‌های خون‌بس (ناصر غلامرضایی) و دلشدگان (علی حاتمی) آغاز کرده است. وی طی چهاردهه فعالیت در سینمای ایران صدابرداری، طراحی صدا و صداگذاری بسیاری از فیلم‌های شاخص این سال‌ها را انجام داده است. آثاری چون هیولای درون، ای ایران، سگ‌کشی، گیلانه، روز واقعه، طعم گیلاس، میکس، یک بوس کوچولو، دربارۀ الی، جدایی نادر از سیمین و فروشنده. دلپاک عضو انجمن صدابرداران سينمای ايران و نايب ریيس انجمن صدابرداران است. همچنین از فعالیت‌های دیگر او به تدریس صدا و سينما در موسسۀ فرهنگی هنری سورۀ تهران و اصفهان، كانون سينماگران جوان و مدرسۀ فیلمسازی هیلاج و کارنامۀ تهران می‌توان اشاره کرد. محمدرضا دلپاک دارندۀ نشان درجۀ یک هنری (معادل دکتری) و از سال ۲۰۱۶م عضو آکادمی اسکار است.

دلپاک فعالیت حرفه‌ای را از سال 1358 به عنوان مسئول امور فنی صدای فیلم زنده باد (ساختۀ خسرو سینایی) شروع کرد و پس از آن تا اواخر دهۀ 1360 با همین سمت و صدابردار استودیو یا صحنه در تولید فیلم‌هایی چون هیولای درون (خسرو سینایی)، دادشاه (حبیب کاووش)، پیک جنگل (حسن هدایت)، ای ایران (داریوش مهرجوییمیرزا کوچک‌خان و سردار جنگل (هردو ساختۀ امیر قویدلاتوبوس (یدالله صمدیپردۀ آخر (واروژ کریم‌مسیحیدو نفر و نصفی (یدالله صمدی) و... مشارکت کرد و با پایان این دوره (از سال‌های 1369 و 1370) به صورت حرفه‌ای و منحصراً به کارهای صداگذاری، ترکیب و طراحی صدا روی آورد. حاصل فعالیت این دورۀ حدوداً سی سالۀ اخیر دریافت جوایز پرشماری‌ست که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم.


برخی از جوایز


صداگذاری، میکس و طراحی صدا (گزیدۀ آثار)

قهرمان (۱۳۹۹)، خورشید (۱۳۹۸)، صحنه‌هایی از یک جدایی (۱۳۹۸)، جان‌دار (۱۳۹۷)، مردی بدون سایه (۱۳۹۷)، ملی و راه‌های نرفته‌اش (۱۳۹۶)، آن‌سوی ابرها (۱۳۹۶)، زیر سقف دودی (۱۳۹۵)، پایان رؤیاها (۱۳۹۵)، لانتوری (۱۳۹۴)، فروشنده (۱۳۹۴)، عصبانی نیستم! (۱۳۹۲)، برلین ۷- (۱۳۹۲)، مثل یک عاشق (۱۳۹۱)، چه خوبه که برگشتی (۱۳۹۱)، آشغال‌های دوست داشتنی (۱۳۹۱)، هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند (۱۳۹۱)، بغض (۱۳۹۰)، خرس (۱۳۹۰)، نارنجی‌پوش (۱۳۹۰)، جدایی نادر از سیمین (۱۳۸۹)، آسمان محبوب (۱۳۸۹)، شیرین (۱۳۸۷)، زمزمه با باد (۱۳۸۸)، دربارهٔ الی (۱۳۸۷)، آواز گنجشک‌ها (۱۳۸۶)، خون بازی (۱۳۸۵)، خدا نزدیک است (۱۳۸۵)، قاعدۀ بازی (۱۳۸۵)، زاگرس (۱۳۸۴)، زمان می‌ایستد (۱۳۸۴)، آفساید (۱۳۸۴)، یک بوس کوچولو (۱۳۸۴)، گیلانه (۱۳۸۳)، بید مجنون (۱۳۸۳)، خواب تلخ (۱۳۸۲)، بهشت جای دیگری است (۱۳۸۱)، رسم عاشق‌کشی (۱۳۸۱)، شب‌های روشن (۱۳۸۱)، روزگار ما (۱۳۸۰)، سفر به فردا (۱۳۸۰)، عزیزم من کوک نیستم (۱۳۸۰)، نامه‌های باد (۱۳۸۰)، میکس (۱۳۸۰)، آ.ب. ث آفریقا (۱۳۷۹)، باران (۱۳۷۹)، زیر پوست شهر (۱۳۷۹)، باد ما را خواهد برد (۱۳۷۸)، صنم (۱۳۷۸)، یک روز بیشتر (۱۳۷۸)، جنگجوی پیروز (۱۳۷۷)، تولد یک پروانه (۱۳۷۶)، جهان‌پهلوان تختی (۱۳۷۶)، رنگ خدا (۱۳۷۶)، طعم گیلاس (۱۳۷۶)، بچه‌های آسمان (۱۳۷۵)، پدر (۱۳۷۴)، غزال (۱۳۷۴)، راز گل شب بو (۱۳۷۲)، دشت ارغوانی (۱۳۷۳)، روز واقعه (۱۳۷۳)، بلندی‌های صفر (۱۳۷۲)، بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)، دلشدگان (۱۳۷۰)، خون‌بس (۱۳۶۹)