مقرب الحضرت

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مُقَرّبُ‌الحَضْرَت
عنوان عمومی که به بزرگان دربار اطلاق می‌شده است. این عنوان در دورۀ صفویه به طبقه‌ای از رجال گفته می‌شد که افرادی متدین، امین و مسن بودند و سال‌ها پیشینه خدمتگزاری داشتند. ایشان غالباً در دستگاه ایشیک آقاسی‌باشی یا دستگاه ناظر بیوتات سلطنتی خدمت می‌کردند. شب و روز در حرمسرای دربار حاضر بودند و قاپوچیان (دربانان) و ایشیک آقاسی‌های (مسئول تشریفات)حرم از آن‌ها پیروی می‌کردند.