هوفمانستال، هوگو فون (۱۸۷۴ـ۱۹۲۹)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هوفْمانْسْتال، هوگو فون (۱۸۷۴ـ۱۹۲۹)(Hofmannsthal, Hugo von)

هوفْمانْسْتال، هوگو فون

شاعر و نمایش‌نامه‌نویس اتریشی. چند مجموعۀ موفق شعر با نام مستعار لوریس[۱] منتشر کرد و سپس نمایش‌نامه‌هایی در قالب شعر سپید نوشت که پیش‌درآمد نئوـ ‌رمانتیسم در نمایش آلمانی بود. برخی از نوشته‌هایش، که بر پایۀ آثار مؤلفان قدیم است، عبارت‌اند ازالکترا[۲] (۱۹۰۳) (از سوفوکلس[۳]) و یِدِرمان[۴] (۱۹۱۲) (از نمایش اخلاقی بنی‌آدم[۵]). بازگشت کریستینا به خانه[۶] (۱۹۱۱)، بُرج[۷] (۱۹۲۵)، و کمدی دشواری[۸] (۱۹۲۱) از نخستین آثار اویند. هوفمانستال برای تعدادی از اپراهای ریشارد اشتراوس[۹] لیبرِتوهایی نوشت، ازجملهالکترا (۱۹۰۹)،‌ شهسوار گل سرخ[۱۰] (۱۹۱۱)،آریادنه در ناکسوس[۱۱] (۱۹۱۲)، و زن بی‌سایه[۱۲] (۱۹۱۹) و در برپایی جشنوارۀ سالزبورگ[۱۳] با ماکس راینهارت[۱۴] همکاری کرد. هوفمانستال در وین زاده شد ودر دانشگاه این شهر تحصیل کرد. در جوانی تحت تأثیر راینر ماریا ریلکه[۱۵] و اشتفان گئورگه[۱۶] شروع به نوشتن غزل‌های پُراحساس به‌شیوۀ سمبولیست‌های فرانسوی کرد،‌ امّا طولی نکشید که الهامات تغزلی‌اش رو به ضعف نهاد و از انجمن گئورگه جدا شد.دیروز[۱۷] (۱۸۹۱) و مرگ تیتسیَن[۱۸] (۱۸۹۲) از دیگر آثار شعری‌اش به‌شمار می‌روند.

 


  1. Loris
  2. Elektra
  3. Sophocles
  4. Jedermann
  5. Everyman
  6. Christinas Heimreise
  7. Der Turm
  8. Der Schwierige
  9. Richard Strauss
  10. Rosenkavalier
  11. Ariadne auf Náxos
  12. Die Frau ohne Schatten
  13. Salzburg Festival
  14. Max Reinhardt
  15. Rainer Maria Rilke
  16. Stefan George
  17. Gestern
  18. Der Tod des Tizian