ویون، فرانسوا (۱۴۳۱ـ ح ۱۴۶۵م)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ویّون، فرانْسوا (۱۴۳۱ـ ح ‌۱۴۶۵م)(Villon, Francois)

شاعر فرانسوی. از شوخ‌طبعی هجوآمیز، رقت احساس، و کنایه در آثارش استفاده می‌کرد، مانند وصیت‌نامۀ کوچک[۱] یا لوئی[۲] (۱۴۵۶م) و وصیت‌نامۀ بزرگ[۳] (۱۴۶۱م)، که شامل «بالاد بانوان زمان‌های گذشته[۴]» است) دو اثر یاد شده وصیت‌نامه‌هایی کاذب‌اند که خصیصه‌های بیهوده یا مستهجن را به ارث می‌گذارند. «بالادهایی به زبان خاص[۵]» را به زبان قشرهای پایین جامعه سروده است. ویون در پاریس زاده شد و نام مونکوربیه[۶] یا دُ لوگوس[۷] را از نام خانوادگی‌اش حذف کرد، زیرا می‌پنداشت نام کشیشی از بستگانش باشد که او را برای تحصیل به سوربون[۸] فرستاده بود. در ۱۴۴۹م و ۱۴۵۲م از آن‌جا فارغ‌التحصیل شد؛ در ۱۴۵۵م در نزاعی خیابانی با چاقو کشیشی را از پا درآورد و مجبور شد از شهر بگریزد. سال بعد عفو شد و به پاریس بازگشت، اما خیلی زود بعد از دزدی از کالج ناوار[۹] فرار کرد. مدتی کوتاه در دربار دوک اورلئان[۱۰] بود تا این‌که به‌جرمی نامعلوم به مرگ محکوم شد، اما پس از یک تعطیلی عمومی او را عفو کردند و نجات یافت. علاوه‌بر خلقوصیت‌نامۀ بزرگ (۱۴۶۱م) به دزدی و دعوا نیز می‌پرداخت. محکومیت مرگ او در پاریس به تبعید ده‌‌ساله در ۱۴۶۳م تخفیف یافت و به‌جز این اطلاع دیگری از زندگی او در دست نیست.

 


  1. Petit Testament
  2. Louis
  3. Grand Testament
  4. Ballade des dames du temps jadis/Ballad of the Ladies of Former Times
  5. Ballades en jargon
  6. Montcorbier
  7. de Logos
  8. Sorbonne
  9. Navarre
  10. Duke of Orleans