بنیامین، والتر (۱۸۹۲ـ۱۹۴۰)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

بِنْیامین، والتر (۱۸۹۲ـ۱۹۴۰)(Benjamin, Walter)

بِنْيامين، والتر

منتقد ادبی و عضو مکتب فرانکفورت. در برلین و در خانواده‌ای یهودی و ثروتمند به‌دنیا آمد. فعالیت خود را با نوشتن مقالات ادبی در روزنامه‌ها آغاز کرد. از بلوخ[۱]، جیورجی لوکاچ[۲] و برشت تأثیر پذیرفت و پس از اوج‌گیری نازیسم در ۱۹۳۳ به فرانسه رفت. او دوست نزدیک آدورنو[۳] بود، اما با عقاید مکتب فرانکفورت کاملاً همدلی نداشت. از آثار بنیامین دو کتاب به نام‌های سرچشمۀ نمایش تراژیک آلمانی[۴] و مفهوم نقد ادبی در رمانتیسم آلمانی در زمان حیاتش چاپ شدند. شهرت او بیشتر به خاطر نوشتۀ مشهوری است به نام اثر هنری در عصر بازتولید مکانیکی[۵] (۱۹۳۶). او در این اثر میان اثر هنری به‌عنوان عینیتی واجد ارزش آیینی و حاصل از زمان و مکان معیّن، و اثر هنری به‌عنوان محصول فعالیتی مکانیکی و فاقد ارزش آیینی تمایز می‌نهد. به عقیدۀ او اثر هنری در عصر بازتولید به‌شیوۀ مکانیکی هالۀ تقدّس[۶] و اصالت خود را از دست داده و اَشکال جدید بازتولید بی‌پایان به کمک فناوری‌هایی نظیر عکاسی و سینما، سخن‌گفتن از نسخۀ اصل (در مقابل بدل) را بی‌معنا کرده است. به عقیدۀ بنیامین، از این وضعیت می‌توان به دو شکل متضاد استفاده کرد: زیباشناسانه‌کردن سیاست (فاشیسم) و سیاسی‌کردن زیباشناسی (کمونیسم). این اثر والتر بنیامین به متنی بسیار مهم برای پژوهش‌های پسامدرنیستی دربارۀ رابطۀ فناوری زیباشناسی و سیاست تبدیل شده است.

 


  1. Bloch
  2. Gyorgy Luckacs
  3. Adorno
  4. The Origin of German Tragic Drama
  5. The Work of Art in the Age of Mechanical Representation
  6. daura