تیلور، زاخاری (۱۷۸۴ـ۱۸۵۰)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۱ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

تِیلور، زاخاری (۱۷۸۴ـ۱۸۵۰)(Taylor, Zachary)

زاخاری تیلور
Zachary Taylor
زادروز اورنج کانتی، ویرجینیا ۱۷۸۴م
درگذشت ۱۸۵۰م
ملیت امریکایی
شغل و تخصص اصلی دولتمرد و نظامی
لقب پیر آماده و خشن
گروه مقاله تاریخ جهان
زاخاری تيلور


دوازدهمین رئیس جمهور امریکا (۱۸۴۹ـ۱۸۵۰). کهنه سرباز جنگ ۱۸۱۲، قهرمان جنگ مکزیک (۱۸۴۶ـ۱۸۴۸)، و نامزد ویگ‌ها[۱] در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۴۸ بود، که انتخاب شد، اما کمتر از یک سال و نیم بعد درگذشت. میلارد فیلمور[۲]، معاون رئیس‌جمهور، جانشین او شد. در اورنج‌کانتی[۳]، واقع در ویرجینیا[۴]، زاده شد. در کنتاکی پرورش یافت. در ۱۸۰۸ خدمت نظامی ۴۰سالۀ خود را آغاز کرد و در جنگ ۱۸۱۲ در دفاع از فورت هریسون[۵] نقش مهمی برعهده داشت. خدمت نظامی‌اش را بیشتر در مرز گذراند و درنتیجۀ مبارزاتش با سرخ‌پوستان به شهرت رسید. با پیروزی‌هایش در جنگ‌های سمینول[۶] در فلوریدا به درجۀ سرتیپی و فرماندهی ناحیۀ فلوریدا رسید (۱۸۳۸ـ۱۸۴۰). تیلور، که در آن زمان به «پیر آماده و خشن[۷]» معروف شده بود، بیشترین شهرت خود را مدیون جنگ مکزیک بود. او که فرماندهی نیروهای امریکایی در تکزاس را، که اخیراً به خاک امریکا منضم شده بود، برعهده داشت، به دستور رئیس‌جمهور پوک[۸] با نیروهای مکزیکی به مبارزه برخاست. در بهار ۱۸۴۶ به سَمت مکزیک پیش رفت و پس از پیروزی در چندین نبرد به درجۀ سر لشکری ارتقا یافت. تا پاییز، مونتری[۹] را تصرف کرد و در فوریۀ ۱۸۴۷ سانتا آنا[۱۰] را در بوئنا ویستا[۱۱] شکست داد. او، که در انتخابات ریاست جمهوری بر رقیبانش، لوئیس کَس[۱۲] و مارتین وان بیورن[۱۳]، پیروز شده بود، در دورۀ کوتاه‌مدت ریاست جمهوری با جنجال‌های ناشی از مسئلۀ برده‌داری روبه‌رو شد؛ از عناصر ضدبرده‌داری حمایت می‌کرد، که خواستار الحاق ایالت‌های آزاد بیشتری به اتحادیه بودند. مرگ تیلور ناگهانی و همزمان با شکل‌گیری سازش ۱۸۵۰‌[۱۴] بود.



  1. Whigs
  2. Millard Fillmore
  3. Orange County
  4. Virginia
  5. Fort Harrison
  6. Seminole Wars
  7. Old Rough and Ready
  8. Polk
  9. Monterrey
  10. Santa Anna
  11. Buena vista
  12. Lewis Cass
  13. Martin van Buren
  14. Compromise of 1850