نلسون، هوریشیو (۱۷۵۸ـ ۱۸۰۵)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

نِلْسون، هورِیْشیو (۱۷۵۸ـ ۱۸۰۵)(Nelson, Horatio)

نِلْسون، هورِيْشيو

اولین ویکنت نلسون[۱]. دریاسالار انگلیسی. در ۱۷۷۰ به خدمت نیروی دریایی درآمد. در جنگ‌های اروپایی انقلاب فرانسه، بینایی چشم راست (۱۷۹۴) و بازوی راست خود را از‌دست داد (۱۷۹۷). پس از پیروزی در نبردی در نزدیکی دماغۀ سنت وینسنت[۲]، در پرتغال، به درجۀ دریاداری رسید و قهرمان ملی شد. ناوگان فرانسوی‌ها را تا خلیج ابوقیر[۳] تعقیب کرد و در آن‌جا آن را به‌کلی نابود کرد (۱۷۹۸). دانمارک را در نبرد کپنهاک[۴] به‌سختی شکست داد (۱۸۰۱) و در ۱۸۰۵ پس از دو سال محاصرۀ ناوگان فرانسوی‌ها در تولون[۵]، ناوگان متحد فرانسه و اسپانیا را در نبرد ترافالگار[۶]، نزدیک جبل‌ طارق[۷]، شکست داد. لقب سِر گرفت (۱۷۹۷) و در ۱۷۹۸ بارون و در ۱۸۰۱ ویکنت شد. نلسون تقریباً در حوزۀ مدیترانه خدمت می‌کرد (۱۷۹۳ـ۱۸۰۰)؛ در این فاصله، یک سال در ناپل ماند و درخلال آن به سرکوبی قیام مردم ناپل کمک کرد و به عشق لِیدی همیلتون[۸] گرفتار شد. در ۱۸۰۰ به انگلستان بازگشت و اندکی بعد از همسر خود، فرانسیس نیزبت[۹] (۱۷۶۱ـ۱۸۳۱)، جدا شد. در ۱۸۰۱ به درجۀ دریاداری ارتقا یافت و برای جنگ با دانمارکی‌ها به بالتیک اعزام شد. نلسون اگرچه در سلسله مراتب فرماندهی ناوگان انگلیس در بالتیک در ردۀ دوم قرار داشت، عاملِ اصلی پیروزی انگلیسی‌ها در نبرد کپنهاگ، و نیز مسئول مذاکرات صلح با دانمارک بود. در بازگشت به انگلستان ویکنت شد. فرماندهی ناوگان مدیترانه را به او سپردند (۱۸۰۳) و تولون را تقریباً دو سال محاصرۀ دریایی کرد. در ۱۸۰۵ پس از گریختن پیِر دو ویلنوو[۱۰] (۱۷۶۳ـ۱۸۰۶)، دریاسالار فرانسوی، نلسون او را تا جزایر هند غربی تعقیب کرد و به مدیترانه بازگشت و در ۲۱ اکتبر ناوگان‌های متحد فرانسه و اسپانیا را در دماغۀ ترافالگار شکست داد و بیست کشتی دشمن را تصرف کرد. اما خود زخمی مهلک برداشت و کشته شد. پیکر او را در کلیسای سنت‌پل[۱۱]، در لندن، به‌خاک سپردند.

 


  1. Viscount Nelson
  2. Cape St Vincent
  3. Aboukir
  4. Battle of Copenhagen
  5. Toulon
  6. Battle of Trafalgar
  7. Gibraltar
  8. Lady Hamilton
  9. Frances Nisbet
  10. Pierre de Villeneuve
  11. St Paul