هربرت مارشال

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۵ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
هربرت مارشال
Herbert Marshall
زادروز لندن 23 می 1890م
درگذشت امریکا 22 ژانویه 1966م
ملیت امریکایی
تحصیلات و محل تحصیل کالج سنت مری- انگلیس
شغل و تخصص اصلی بازیگر
آثار مامزی؛ سپیده‌دم؛ جنایت؛ دردسر در بهشت؛ ونوس موطلایی؛ من یک جاسوس بودم؛ چهار آدم وحشت‌زده؛ چهره‌های فراموش شده؛ زنان علیه زنان؛ زازا؛ خبرنگار خارجی
گروه مقاله سینما
خویشاوندان سرشناس ادنا بست و پاتریشا مالوری (همسران)
هربرت مارشال
هربرت مارشال

هربرت مارشال (لندن 23 می 1890- امریکا 22 ژانویه 1966م) (Herbert Marshall)

(نام کامل: هربرت براف فالکن مارشال[۱]) بازیگر انگلیسی تئاتر، سینما و تلویزیون و از ستارگان هالیوود طی دهه‌های 1930 و 1940م. پدر و مادرش از بازیگران تئاتر انگلستان بودند، و خاصه پدرش طی دهه‌های 1880 و 1890 شهرت داشت. هربرت اگرچه تحت نظر این دو آموزش بازیگری نیز دید، اما در ابتدا علاقۀ چندانی به این هنر نداشت. وی پس از فارغ‌التحصیلی از کالج سنت مری[۲] (در اولد هارلو[۳]، اسکس)، و پیش از ورود به دنیای بازیگری حرفه‌های مختلفی را تجربه کرد تا این‌که در سال ۱۹۱۱ برای نخستین بار در بوکستون[۴] و دو سال بعد در لندن روی صحنه رفت. در جنگ جهانی اول شرکت کرد و یک پای خود را از دست داد. در دهۀ ۱۹۲۰م بازیگر نقش‌های اول در تئاترهای لندن و نیویورک بود. در ۱۹۲۷ با مامزی[۵] به سینما راه یافت. و دو سال بعد نخستین نقش قابل توجه خود را در نامه[۶] به عهده گرفت. از سال ۱۹۳۲ فقط در سینما بازی کرد و مقیم هالیوود شد. دو همسر، از پنج همسرش، ادنا بست[۷] (۱۹۲۸ - ۱۹۴۰) و پاتریشا مالوری[۸] (۱۹۴۶ - ۱۹۵۸)، نیز بازیگر بودند.

مارشال ظاهری مناسب برای ایفای نقش جنتلمن‌های طبقۀ بالای انگلیسی را داشت و به خاطر این نقش‌ها در تئاتر بسیار محبوب بود. اما در سینما با نقش‌های کمدی محبوبیت بیش‌تری پیدا کرد؛ به‌خصوص با نقش‌هایی در کمدی‌های اجتماعی مثل نقش «گاستون» در دردسر در بهشت[۹] که یکی از بهترین کارهایش بود. در واقع موفقیت او در این فیلم، در نقش جنتلمنی که همواره می‌تواند زنان را کنترل کند، باعث شد که برای همیشه از تئاتر کناره بگیرد و به سینما روی بیاورد. با ستارگان بزرگی مثل مارلنه دیتریش[۱۰]، گرتا گاربو، کلودت کلبر[۱۱] و کاترین هپبورن هم‌بازی بود. اما از نیمۀ دهۀ ۱۹۴۰ عمدتاً در نقش‌های دوم و در فیلم‌هایی نه چندان مهم بازی کرد؛ اگرچه که این امر از اهمیت او به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران هم‌نسل خودش نمی‌کاهد. بازیگری که با وجود نقص جسمانی هرگز اعتماد به نفس خود را از دست نداد و چهاردهه در نقش‌های کمدی و رمانتیک بر پرده حکمرانی کرد.


فیلم‌شناسی (گزیدۀ آثار)

  • مامزی (ه. ویلکاکس[۱۲] - 1927)
  • سپیده‌دم (ه. ویلکاکس- 1927)
  • جنایت (هیچکاک- 1929)
  • دردسر در بهشت (لوبيج[۱۳]- 1932)
  • ونوس موطلایی (فون استرنبرگ[۱۴]- 1932)
  • من یک جاسوس بودم (ساویل[۱۵]- 1933)
  • چهار آدم وحشت‌زده (س. ب. دمیل[۱۶]- 1934)
  • چهره‌های فراموش شده (دوپون[۱۷]- 1936)
  • زنان علیه زنان (سینکلر[۱۸]- 1938)
  • زازا (کیوکر[۱۹]- 1939)
  • خبرنگار خارجی (هیچکاک- 1940)
  • روباهان کوچک (وایلر- 1941)
  • ماه و شش پنی (لوین[۲۰]- 1942)
  • لبۀ تیغ (گلدینگ[۲۱]- 1946)
  • بلک جک (دوویویه- 1950)
  • داستان تبه‌کاران (اندفیلد[۲۲]- 1950)
  • چیزی که به زندگی ارزش می‌دهد (پرمینجر- 1952)
  • شیفته صحنه (لومت- 1958)
  • پنج هفته در یک بالون (اروین آلن[۲۳]- 1962)
  • روز سوم (اسمایت[۲۴]- 1965)



  1. Herbert Brough Falcon Marshall
  2. St. Mary's College
  3. Old Harlow
  4. Buxton
  5. Mumsie
  6. The Letter
  7. Edna Best
  8. Patricia Mallory
  9. Trouble in Paradise
  10. Marlene Dietrich
  11. Claudette Colbert
  12. Herbert Wilcox
  13. Ernst Lubitsch
  14. Josef von Sternberg
  15. Victor Saville
  16. Cecil B. DeMille
  17. E.A. Dupont
  18. Robert B. Sinclair
  19. George Cukor
  20. Albert Lewin
  21. Edmund Goulding
  22. Cy Endfield
  23. Irwin Allen
  24. Jack Smight