پودجو براتچولینی، جووانی (۱۳۸۰ـ۱۴۵۹م)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

پودْجو بِراتچولینی، جووانّی (۱۳۸۰ـ۱۴۵۹م)(Poggio Bracciolini, Giovanni)

ادیب اومانیست ایتالیایی. خود را وقف بررسی و بازیابی متون کهن کرد. خطابه‌های سیسرون[۱]، نمایش‌نامه‌های پلاوتوس[۲]، دربارۀ طبیعت اشیا[۳]ی لوکرتیوس[۴]، دست‌نوشته‌های کوئینتیلیانوس[۵]، و پاره‌ای از آثار والریوس فلاکوس[۶]، سیلیوس ایتالیکوس[۷]، و دیگران از یافته‌های او بودند. خود نیز صاحب مقالاتی در اخلاق، اثری با نام تاریخ فلورانس از ۱۳۵۰ تا ۱۴۵۵[۸] (۱۴۷۶) به تقلید از لیوی[۹]، و مجموعه‌ای از قصه‌های فکاهی غالباً مستهجن، بیشتر دربارۀ راهبان، با عنوان کتاب هجویات[۱۰] بود. در حدود ۱۴۰۳م منشی کوریا رومانا[۱۱] شد، اما علاقه‌ای به امور مذهبی و سیاسی نشان نداد.

 

 


  1. Cicero
  2. Plautus
  3. De Rerum Natura
  4. Lucretius
  5. Quintilian
  6. Valerius Flaccus
  7. Silius Italicus
  8. Historia Florentina 1350-1455
  9. Livy
  10. Liber Facetiarum
  11. Curia Romana