ابوبشر عمی بصری، احمد بن ابراهیم ( ـ۳۵۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوبِشْر عَمّی بَصْری، احمد بن ابراهیم ( ـ۳۵۰ق)

محدث، متکلم و مورخ شیعی. نسبت او به «عمّ» جدش، مُعَلّی بن اسد، و عمش، اسد بن معلّی بن اسد، باز می‌گردد که از یاران نزدیک صاحب الزنج بوده‌اند و ابوبشر ماجراهای صاحب الزنج را به روایت ایشان در کتابی با نام اخبار صاحب‌الزّنج بالبصرة تدوین کرده است. عبدالعزیز بن یحیی جلودی و زکریا بن یحیی ساجی از مشایخ او بوده‌اند و از راویانش می‌توان از ابوالفرج اصفهانی و محمد بن وهبان دبیلی نام برد. از دیگر آثارش: التاریخ‌الکبیر؛ التاریخ‌الصغیر؛ اخبارالسید ‌اسماعیل (الحمیری)؛ مناقب امیرالمؤمنین (ع)؛ ‌الفرق؛ عجایب‌العالم؛ مثالب‌القبائل؛ مِحن‌الانبیاء و الاوصیاء و الاولیاء.