آذرفرنبغ فرخزادان

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آذَرفَرْنْبَغ فَرُخزادان

آذرفرنبغ فرخزادان
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی روحانی زردشتی
شغل و تخصص های دیگر نویسنده
دوره قرن ۳ق
آثار روایات آذرفرنبغ فرخزادان (منسوب به وی)؛ اندرزهای آذرفرنبغ فرخزادان؛ آیین نامه
گروه مقاله ادیان و فرقه های غیراسلام

(آذرفرنبغ پسر فرخزاد) موبدانْ موبدِ‌ فارس در قرن ۳ق، در زمان خلافت مأمون عباسی. او از دانشمندان معتبر زردشتی بوده است و علمای دیگر ازجمله مردانْ فرّخ، مؤلف کتاب شکَند گُمانیک وِزار، به اقوال او استناد کرده‌اند. آذرفرنبغ همان موبدی است که در حضور مأمون با عبدالله، زردشتی مسلمان‌شده، مناظره کرده و شرح آن به زبان فارسی میانه (پهلوی) در رساله‌ای به نام گجستگ ابالیش برجای مانده است. او همچنین از مؤلفان، گردآورندگان و تدوین‌کنندگان کتاب دینکرد بوده که نامش در دینکرد آمده است. مجموعه روایات آذرفرنبغ فرخزادان، منسوب به وی، و مجموعه اندرزهای آذرفرنبغ فرخزادان در دست است، و نیز در کتاب سوم دینکرد به کتاب آیین‌نامۀ او اشاره شده است.