آرامگاه سلطان بخت آغا
آرامگاه سلطان بخت آغا
یکی از آثار تاریخی و معماری ارزشمند اصفهان است که در محله باستانی دردشت واقع شده و در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ش با شماره ثبت ۱۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مجموعه آرامگاهی در مجاورت و پیوستگی با سردر و مناره‌های معروف به دردشت قرار دارد و بقایای یک مجموعه معماری بزرگ‌تر شامل مدرسه و بناهای الحاقی دوره آل‌مظفر محسوب می‌شود.
هسته اصلی این مجموعه از یک سردرِ رفیع، دو مناره آجری با تزئینات کاشی‌کاری و اتاق مقبره تشکیل شده است. سردرِ بنا با ارتفاع قابل‌توجه خود، نشان‌دهنده عظمت معماری این محوطه در گذشته است. مناره‌های دردشت بر فراز این سردر قرار گرفته‌اند و براساس پژوهش‌های تاریخی، سردر و مناره‌ها در اصل ورودی مدرسه‌ای بوده‌اند که به نام «مدرسه شوری» شهرت داشته است. در بخش مجاور این سردر، اتاق بقعه و آرامگاه قرار دارد که گنبد آن با نقوش و تزئینات گچی و آجری مزین شده است.
این آرامگاه مدفن خان سلطان، ملقب به سلطان بخت آغا، دختر امیر غیاث‌الدین کیخسرو اینجو است که در سال ۷۶۹ق در جریان تحولات سیاسی و کشمکش‌های دوره آل‌مظفر به قتل رسید. درون اتاق آرامگاه، سنگ‌قبری نفیس از جنس سماق سرخ قرار دارد که براساس کتیبه نقرشده بر آن، کار ساخت و آماده‌سازی آرامگاه در زمان حیات خودِ او و در سال ۷۵۳ق صورت گرفته است. این امر نشان می‌دهد که سلطان بخت آغا پیش از مرگ، دستور احداث مقبره و فضای پیرامون آن را صادر کرده بود. ارتباط ارگانیک میان بقعه، سردر و مناره‌ها مؤید این نکته است که تمامی این اجزا در قالب یک مجموعه ساختمانی واحد و پیوسته توسط بانیان آن دوره پدید آمده‌اند.