آمادو، ژرژه (۱۹۱۲ـ۲۰۰۱)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آمادو، ژُرژه (۱۹۱۲ـ۲۰۰۱)(Amado, Jorge)
رمان‌نویس برزیلی. به‌سبب خلق آثاری براساس زندگی‌اش در استان زادگاهش باهیا[۱]۱ شهرت دارد. رمان‌های او از واقع‌گرایی خشک‌ِ اغلب طعنه‌آلودی برخوردارند و از بینش روان‌شناختی عمیقی حکایت می‌کنند و از استمرار بی‌عدالتی اجتماعی خبر می‌دهند. آمادو خیلی زود در ۱۹۳۵ به‌سبب فعالیت‌های سیاسی چپ‌گرایانه‌اش به زندان افتاد و پس از آن بارها از برزیل تبعیدش کردند. در ۱۹۴۵ نمایندۀ حزب کمونیست برزیل از استان باهیا در مجلس مؤسسان بود. زمین وحشی[۲]۲ (۱۹۴۴) رمانی که شاهکار او به‌شمار می‌رود، دربارۀ زندگی سخت کارگران کشتزارهای کاکائوست. برخی دیگر از آثار اوست: گابریلا، گرد میخک و دارچین[۳]۳ (۱۹۶۲)؛ چوپان‌های شب[۴]۴ (۱۹۶۴)؛ دونا فلور و دو شوهرش[۵]۵ (۱۹۶۹).
 

 


  1. Bahia
  2. The Violent Land
  3. Gabriela, Clove and Cinnamon
  4. Shepherds of the Night
  5. Dona Flor and Her Two Husbands