ادب (عرفان)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ادب (عرفان)

از مهم‌ترین دستورات سلوکی عارفان. شماری از آنان معتقدند که سالک هرچه یافت، از ادب یافت. اینان، ادب را به‌معنیِ پاس‌داشتن حریم الهی، و حفظ حدودِ‌ عبد مابین دو مرتبۀ غلو و جفا دانسته‌اند. از این‌رو، شطحیاتِ‌ صادره از بعضی سالکان را، مخالف ادب، و مایۀ توقف در سیر، یا حتی احباط مرتبت آنان دانسته‌اند.