ازبکی، تپه باستانی
| تَپّۀ باستانی ازبکی | |
|---|---|
| نام فارسی | تَپّۀ باستانی ازبکی |
| کشور | ایران |
| استان | قزوین |
| موقعیت | از توابع شهرستان ساوجبُلاغ در حدود ۷۳کیلومتری شمال غربی تهران |
| کاربری | محوطۀ باستانی |
| مشخصات معماری | از یک تپۀ بلند مرکزی و چند تپۀ کوچک اَقماری |
اُزبَکی، تَپّۀ باستانی

محوطهای باستانی در روستای ازبکی از توابع شهرستان ساوجبُلاغ در حدود ۷۳کیلومتری شمال غربی تهران. این محوطۀ باستانی از یک تپۀ بلند مرکزی و چند تپۀ کوچک اَقماری، شکل گرفته است. هیئت باستانشناسی سازمان میراث فرهنگی کشور در ۱۳۷۷ش با همکاری یوسف مجیدزاده کاوش آنجا را آغاز کرد. در کاوشهای تپۀ ازبکی، چهار دورۀ معماری خشتی پیش از تاریخی شناسایی شده است. تپۀ ازبکی از اوایل هزارۀ ششم پ.م تا اواسط هزارۀ اول پ.م مسکونی بوده است و سنت سفالگری دورههای دوم و سوم فرهنگ تپۀ سیلک کاشان در آنجا رواج داشته است. نتیجۀ کاوش و پژوهش یوسف مجیدزاده در این محوطۀ باستانی در کتابی با عنوان تپه ازبکی به قدمت تاریخ در کهنشهر نظرآباد (کرج: رایمانا، 1395ش) منتشر شده است.