امامزاده احمد
| امامزاده احمد | |
|---|---|
| نام فارسی | امامزاده احمد |
| کشور | ایران |
| موقعیت | در محلۀ دروازۀ حسن‌آباد در اصفهان |
| کاربری | زیارتگاه |
| مشخصات معماری | بقعه چهارگوش، پوششی گنبدی، گنبدی کوچک با ساقه‌ای بلند و دارای ۸ پنجره، دو ایوان در شمال و شرق |
| زمان ساخت | ۱۱۱۵ق |
امامزاده احمد
بقعه‌ای واقع در محلۀ دروازۀ حسن‌آباد در اصفهان، بارگاه امامزاده احمد نبیرۀ امام محمدباقر (ع). کتیبه‌هایی در این زیارتگاه وجود دارد که برخی از آن‌ها تاریخ نوسازی و توسعۀ آن را دورۀ شاه سلطان حسین صفوی معرّفی می‌کنند. همچنین، کتیبۀ سنگی دیگری مربوط به ۵۶۳ق وجود دارد که می‌گویند پاره‌ای از سنگ بُت سومنات است و از هند آورده شده است. تنی چند از بزرگان علم و ادب مانند همای شیرازی و فرزندش میرزا ابوالقاسم طرب در صحن امامزاده مدفونند. محوطۀ امامزاده تا اوایل قرن ۱۴ق محل بَست‌نشستن بود و مردم در مواقع ضروری در آن‌جا متحصّن می‌شدند. بنای امامزاده در سال ۱۳۱۴ش به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مشخصات معماری و تزئینات
بالای بقعۀ چهارگوش، پوششی گنبدی است و در رأس آن گنبدی کوچک با ساقه‌ای بلند و دارای ۸ پنجره ساخته شده و با دو ایوان در شمال و شرق، به صحن نسبتاً وسیع امامزاده راه یافته است. گنبد از داخل با قطاربندی و مقرنس‌کاری مزین شده است. بدنۀ داخلی بنا، کتیبه‌ای حاوی سورۀ دهر و آیات ۱۸۰–۱۸۲ سورۀ صافات به خط ثلث و به رنگ طلایی بر زمینۀ لاجوردی با رقم «این محمد حسن علی نقی الامامی» و تاریخ ۲۲ شعبان ۱۱۱۵ گچ‌بری شده است. دیواره‌های درونی و بیرونی بقعه، با قطعات کوچک کاشی به رنگ‌های فیروزه‌ای و لاجوردی با اشکال هندسی تزیین شده و فاصلۀ بین کتیبه و ازاره و کتیبه و گنبد با گچ‌بری پوشانده شده است. مزار هم کتیبه‌ای گچ‌بری‌شده با تاریخ ۱۱۱۵ق دارد. ضریح فعلی امامزاده مربوط به دستور ظل‌السطان در سال 1290ق ساخته و بر روی مزار مستقر شده است.