اپامینونداس (ح ۴۲۰ـ۳۶۲پ م)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
اِپامينونْداس

اِپامینونْداس (ح ۴۲۰ـ۳۶۲پ‌م)(Epaminondas)

سردار و سیاستمدار اهل تِب[۱]. همراه پِلوپیداس[۲]، اِسپارت را در لئوکترا[۳] شکست سختی داد (۳۷۱). به مِسِنیا[۴] و آرکادیا[۵] استقلال بخشید. در ۳۶۲پ‌م براثر جراحت‌های وارده از نبرد مانتی‌نیا[۶]، درگذشت؛ امّا پیش از آن موفق شد سیادت تب را تحکیم بخشد. در ۳۶۹پ‌م، اِپامینونداس به تنگۀ کورَنت[۷] حمله بُرد، سیکوئون[۸] را به تِب ضمیمه کرد و مگالوپولیس[۹] را در آرکادیا بنا نهاد. در ۳۶۶ و ۳۶۲پ‌م، حملات موفقی را در نبرد پلوپونز[۱۰] انجام داد. در نبرد دوم، اتحادیۀ تازه تأسیس اِسپارت را در مانتی‌نیا مغلوب کرد.




  1. ↑ Theban
  2. ↑ Pelopidas
  3. ↑ Leuctra
  4. ↑ Messenia
  5. ↑ Arcadia
  6. ↑ Mantinea
  7. ↑ Corinth
  8. ↑ Sicyon
  9. ↑ Megalopolis
  10. ↑ Peloponnese